huis persoonlijker maken

Door mijn consumindergedrag en opruimwoede van voornamelijk het laatste half jaar wordt het huis steeds leger. Maar eerlijk gezegd vind ik het soms wat steriel worden. Mijn hoofd kan maar weinig ruis aan wat betreft rommel in huis, dus ik ben altijd aan het opruimen. Met vier kinderen houdt dat echt nooit op. Zij maken nou eenmaal ontzettend veel rommel. Dat mag van mij, maar wel op hun eigen kamertjes. Waar beneden mee wordt gespeeld, moet ook gelijk weer worden opgeruimd.
Maar om terug te komen op de steriele aanblik. Wil ik toch nog wat met de muren doen. Op dit moment hangt er helemaal niets aan de spierwitte muren. Het onderste gedeelte is lambrizering met behang en daarboven dus wit gestuced (hoe schrijf je dat eigenlijk). Op de zwarte schouw boven de houtkachel heb ik wat lijstjes en schilderijtjes staan. En op de bank liggen wat verschillende kussens, dat zit heerlijk, maar vind zelfs die aanblik al wat rommelig.
Nu had ik het idee om een tafeltje te beplakken met foto's vanuit de albums, waar je anders nooit meer in kijkt, maar die toch wel heel erg leuk zijn. Ook wil ik nog een tekst die mijn vader ooit in mijn poëziealbum heeft geschreven inlijsten. Ik denk zelfs dat ik de originele blaadjes eruit haal. Het door hem persoonlijk geschreven handschrift spreekt meer aan dan een gedrukte letter. Het komt in een grote lijst. Nu nog de afweging maken of het aan de muur komt of dat ik het op een sidetable ga zetten.

Ik ben overigens ontzettend benieuwd, eigenlijk gewoon nieuwsgierig hoe mijn bloggers wonen. En dan niet de buitenkant, maar de binnenkant. Niet het showroomgehalte, maar gewoon foto's met inrichtingen waar lekker in geleefd wordt. Inrichtingen die persoonlijkheid uitstralen. Vinden jullie het leuk om wat foto's te sturen of op je eigen blog te zetten. Ik ga het deze week ook doen. Maar nu kwam ik er net achter dat mijn batterijen leeg zijn van het fototoestel. Ik heb nog een oudje zonder accu.
Nu ga ik naar zolder en mijn poëziealbum eens opzoeken. En dan snel nog een uurtje aan de slag voor de koters thuiskomen.

Wie weten er allemaal van je blog?

Ongeveer 3 jaar geleden was ik eens aan een blog begonnen. Het liep lekker. Ik gaf veel prijs, maar maakte toen de fout mijn twaalf jarige dochter mijn blognaam te geven. Op zich niet zo'n probleem natuurlijk, maar sommige "vrekkentips" en "vrekkengedachten"' vond ik toch niet zo geschikt voor die leeftijd. Ze werd namelijk volger van mij en ik was doodsbenauwd dat haar vriendinnen zouden lezen dat ik overwoog om in plaats van wc-papier te gebruiken, oude vodden in stukjes te knippen en die na gebruik weg te gooien. Net zoals vroeger eigenlijk. Een idee wat overigens nooit tot uitvoering werd gebracht. Huh, waarom eigenlijk niet.
Van dit blog weet niemand  Mijn man wel, k heb het ooit wel verteld, maar hij vond het toen onzin en heeft er nooit meer naar gevraagd en dus ook niets gelezen. Ik vind het prima, lekker mijn eigen wereldje.
Ik vind het wel leuk om mijn blog op te gaan leuken met foto's van mijn interieur en ditjes en datjes. Dat kan soms leuker overkomen en soms het blogje verduidelijken. Heeft iemand ervaring of je dan door de foto's ineens wordt herkent?
Niet dat ik geheimen heb, eigenlijk helemaal niet, maar om nou door het dorp te gaan door een kwebbelende buurvrouw die bijvoorbeeld je inkomsten en uitgaven heeft gelezen, dat heb ik toch liever weer niet.

bezuinigen omdat we te hoog hebben gegrepen?

Vaak vraag ik mezelf af als ik alle blogs lees en de daarbij behorende prijsgegeven cijfers, of we (inclusief onszelf) bij het "groot" worden met betrekking tot onze financiële ontwikkeling niet allemaal te vooruitstrevend zijn geweest. Dus uiteindelijk te hoog hebben gegrepen. Ja, dat is wel even een zelfconfrontatie. Daaruit komt nu bij heel veel de wens, ik wil niet eens zeggen noodzaak, om de hoek kijken om financieel onafhankelijk te worden. Ik ga verder in de IK vorm want ik wil niet belerend overkomen.

Kijk ik alleen naar onszelf, dan is het begonnen met studeren, baan, leuk huisje huren, maar het verlangen hebben naar een eigen huis. Waarom eigenlijk, kan het me niet eens meer herinneren. Het huisje was prima voor ons toen nog tweetjes. Oké, ik zal eerlijk zijn. Als je begin twintig bent, kies je nog niet zo bewust, maar ga je ook nog voor aanzien. Dus er kwam een mooier huis, er kwamen kinderen en toen weer een mooier huis, want we wilden ook paarden. Door al dat harde werken bij de baas, het verhuizen met de bijbehorende verbouwingen etc., kom je erachter dat er altijd nieuwe wensen komen. Nu 25 jaar later kost het je weer jaren om aan dat financiële proces een andere wending te geven.

Een heuse taak voor mij en manlief om onze kinderen vooral eigen waarden bij te brengen losgekoppeld van prestatiedrang, denk daarbij aan school en materiële zaken.

Proficiat voor alle mensen die ooit zijn begonnen in hun huis en wat altijd hun thuis is gebleven. Daar heb je nu pas echt lef voor nodig. Wat een waardering heb ik voor die mensen. Ze stralen vaak tevredenheid uit.

alle rekeningen en betalingen via één bank

Voor onze betaalrekeningen en automatische incasso's maken we gebruik van twee betaalrekeningen. Eén bij de R.abo en één bij de A.bn. Dubbele maandelijkse kosten dus. Het scheelt ons 32 euro op jaarbasis als we de A.bn rekening stopzetten. Dus gisterenavond inventariseren welke rekeningen er allemaal via wie lopen en vanmorgen alles omgezet naar één rekening. Wel een heel gedoe, sommige bedrijven kunnen via internet worden geregeld, maar er stonden er ook een paar bij waarbij een rekeningnummer wijzigen met een geprint formulier, kopie ID en kopie bankafschrift gepaard moet gaan. Dat is dan wel weer even omslachtig.
Maar goed, alles is in gang gezet en ik wil de bedrijven tot december te kans geven de aanpassingen door te voeren en dan vanaf 1 januari dus 1 betaalrekening. Zou het allemaal gladjes gaan verlopen?

Ik was gisteren weer eens een kastje aan het opruimen en toen belandde ik bij het fotokastje.
Een aantal jaar geleden hebben we brand gehad en toen was ik in sneltreinvaart de fotoboeken van allerlei plaatsen in huis en van boven naar beneden aan het verslepen zolang mij de toegang tot ons huis nog niet werd ontzegd. Alles gelukkig op tijd gered, maar wel gelijk een waarschuwing voor hopelijk nooit meer opnieuw zoiets. Maar dat weet je natuurlijk nooit zeker. Nadat ons huis weer was opgeknapt, heb ik alle foto's en fotoboeken en waardevolle papieren in een kastje beneden gezet vlakbij een deur. Mocht er ooit weer brand uitbreken, dan is het een kwestie van buiten gaan staan in de deuropening en of het hele kastje naar buiten trekken( op wieltjes is dus heel handig) of het kastje leegplukken. Alle materieel is vervangbaar maar foto's en eventuele filmpjes natuurlijk niet. Bovendien scheelt het een heel uitgezoek  en toestanden als je waardevolle papieren, denk aan polissen en paspoorten niet verbranden. Wel een tip. Een slot op zo'n kastje vlakbij de deur is natuurlijk wel handig.

Deze totaal verschillende tips wilde ik jullie niet onthouden.

huis te koop 1 jaar later

Ons huis staat nu ongeveer 1 jaar te koop. In de eerste weken keken we regelmatig naar de cijfers op funda. De cijfers m.b.t. de belangstellenden dan. Dat hebben we 6 weken volgehouden en sindsdien heb ik er zelfs nooit meer naar gekeken. Het Te Koop bord is er nu ook een aantal maanden af. Ik vind het een verschrikkelijk lelijk oranje bord. Oogt totaal niet aan de gevel van een gemeentelijk monument. Eigenlijk zijn we er dan ook helemaal niet meer zo mee bezig. Totdat..... er vorige week op 1 kilometer van ons huis een n huis in de verkoop is gekomen dat wel wat voor ons kan zijn. Maar ja, we willen niet op dubbele lasten gaan zitten. Zijn zelfs gestaag aan het aflossen geslagen. Het zou een geschikt huis voor ons kunnen zijn. Wat kleiner, maar met meer grond. En indien ons huidige huis zo zijn verkocht, waarschijnlijk ook hypotheekvrij!!!! Maar ja, ons huis is nog niet verkocht, sterker nog, er is nog niet één belangstellende geweest. Dan wordt je toch weer ineens op de feiten gedrukt dat je huis te koop staat en niemand het wil hebben. En echt, geloof me, we hebben een leuk huis hoor, alleen een beetje te groot voor ons gezin van totaal 6 personen.

Vanmorgen heb ik mezelf lekker een ochtend blogland beloofd en zit nu dan ook heerlijk naast de houtkachel te lezen en tikken. En ja, dan ineens hoor ik nog die andere reden dat ons huis te koop staat. Aan de voorzijde van het pand hebben we enkele beglazing, en als je dan rustig zit te tikken hoor je elke auto die langs rijdt. En dan blijken dat er toch best veel te zijn. Nieuw dilemma, moeten we de enkele beglazing laten vervangen door dubbele. Kostenpost van denk ik zo'n 6000 euro. Aan de ene kant denk ik van wel, want dat vindt een eventuele koper ook vast prettig, maar er komen helemaal geen kopers. Is die 6000 euro dan de moeite van het investeren waard, met de dalende prijzen krijgen we het er nooit meer voor terug. Of moeten we gaan voor eigen comfort. Er komen geen mensen kijken, dus zitten we hier over misschien vijf jaar nog steeds. Ik vraag me trouwens wel eens af of er wel eens huizen zijn die bijvoorbeeld meer dan vijf jaar te koop staan. Denk dan aan de huizen in een segment tussen de 600.000 en 750.000 euro?

Jullie visie is welkom.

omzetten woonverzekering

Na het bestuderen van verschillende websites hebben we besloten om onze woonverzekeringen, inboedel- en opstal- met glas- over te zetten naar I.nshared. Het scheelt ons op jaarbasis 600 euro!!!!. Wie had dat toch gedacht. Helaas was het niet mogelijk om zonder inboedelverzekering een polis af te sluiten anders hadden wij daarvoor gekozen. Maar goed, als combinatieverzekering zijn we dus toch nog 600 euro, ik noem het bedrag nog maar eens goedkoper uit. Wel een eigen risico van 250 euro, in sommige gevallen 125 euro, maar de manier waarop ze dat beargumenteren spreekt ons ook werkelijk aan. Wanneer je niet elk wissewasje declareer, wat bij schade toch al eens moest worden vervangen bijvoorbeeld, dan kun je de premies laag houden.

Wij hebben één creditcard in dit gezin a 17,50 per jaar. Daar betalen we de grotere bedragen mee, denk aan kleding, een mobieltje, etc. Voordeel hiervan is de gratis verzekering die hieraan vast is gekoppeld, bij ons 3 maanden, bij schade, verlies of diefstal. Toch wel fijn dat je wanneer je met je jas achter de deurknop blijft haken en er een flinke winkelhaak in zit, je deze kan opgeven bij de aankoopverzekering.

Zijn er bloglezers die geen inboedelverzekering afsluiten? Ik ben daar wel benieuwd naar. Mijn uiteindelijke standpunt is hypotheek aflossen en dan alleen de verplichte verzekeringen afsluiten. Voor overige situaties wil ik dan gewoon een buffer hebben.

het wordt weer kouder

Ik neem op het moment de kledingkasten van ons allemaal onder handen. Wat echt kapot is, gaat op een stapel om in de container terecht te komen. Dan maak ik nog een stapel voor de doorverkoop via een tweedehands kledingwinkel. Ook een stapel om door te geven, want ik krijg zelf ook regelmatig kleding en om dat te kunnen blijven ontvangen moet je ook wel eens wat weggeven. En als laatste een stapel met verstelwerk. Zo maak ik te korte broeken langer door een tricot board onderaan, of een paar kleurige stroken.
Nu is het helemaal hip om onderaan de broek een gebreid of gehaakt randje te maken. De zomershirts met korte mouwen worden doorgedragen met een aantal basisshirts met lange mouwen eronder. Tevens maak ik nu al vast een lijstje met de schaatsen die ontbreken in de passende maten, net zoals voor snowboats. Ik vind het altijd heerlijk om deze alvast te hebben staan, voor onvoorziene weersomstandigheden. Bovendien scheelt het enorm in prijs, wanneer je ze nu bijvoorbeeld aanschaft via marktplaats of een kringloopwinkel. Maar op de rommelmarkt zijn ze nog steeds het goedkoopst.

Nog een tip als alternatief voor de sport bh. Wanneer ik ga hardlopen doe ik altijd twee bh´s over elkaar.
Bespaart me de aanschaf van een sport bh en de steun vind ik nog beter.

Vandaag voor het eerst de verwarming aangezet. Ik had als streven om dat pas per 1 oktober te doen, indien nodig, maar dat is me niet gelukt. Ik vond het binnen toch zo kil en koud worden. De thermostaat gaf 17 graden aan en daar voel ik me gewoon niet behaaglijk bij, ook niet met een trui of vest aan. Ik heb dan heel de dag een druppel onder mijn neus hangen. En alhoewel ik aan de vrekkige kant ben, vind ik dat voor mij de limit. Vorige week had ik al gebeld met de schoorsteenveger en gisteren weer. Maar ja, het wordt waarschijnlijk pas volgende week en stoken zonder dat de schoorsteen is geveegd, gaat bij ons niet meer gebeuren na de schoorsteenbrand van een aantal jaartjes terug.
Over een uurtje zet ik de thermostaat weer naar beneden. Overigens nog een tip, ooit gelezen, maar niet door ons toegepast! Wanneer de weerberichten koud weer aangeven, dan plan je in zo´n week veel bezoekjes en visites buiten de deur.