de keuken

Dit is dan een kijkje in onze keuken. Toen we ons huis vijftien jaar geleden kochten hebben we het helemaal gestript. En een nieuwe keuken laten plaatsen, Ik vind de keuken tijdloos. Hij was destijds best prijzig, maar we konden het in de hand houden door geen bovenkastjes te plaatsen. Er zit wel een vaatwasser in. En het fornuis heeft twee ovens. Het gasfornuis en de ovens worden zeer intensief gebruikt en daarom heb ik eigenlijk spijt van de gaspitten. Het zijn loodzware dingen en lastig schoon te maken.

Als ik nu opnieuw zou kiezen, kies ik voor een kookplaat, liefst inductie en die zijn er tegenwoordig ook in fornuisuitvoering. Bovenop de schouw staan lege sapflessen van de aldi. Daar zitten mijn kruiden in. Gekocht in grote verpakkingen via internet voor de prijs van een klein strooiflesje.

De weegschaal komt van een oude tante die vroeger een winkel had.We hebben geen magnetron. En in deze keuken geen koelkast. Onder de keuken hebben we een grote kelder. Daarin staat een vriezer en een koelkast. Een oudje, maar dat ziet niemand.

Boven het aanrecht hangt de koffiemolen die ooit van mijn oma was. Het koffiezetapparaat staat in een keukenkastje. Bij ons in het gezin drinkt er niemand koffie. Voor visite en verjaardagen halen wij hem uit het kastje tevoorschijn. Net zoals de waterkoker. Die gebruik ik hooguit twee keer per dag.
Ik hou van een gladde aanrecht, maar hij ziet er echt niet altijd zo uit als op de foto hoor.
Het aanrechtblad is van belgisch hardsteen. Zou ik ook nooit meer doen. Het vergt veel onderhoud doordat het poreus is en snel vlekt. Dus moet er regelmatig een laagje olie, ik gebruik gewoon slaolie, overheen.

De vaas heb ik een jaar terug van mijn moeder gekregen als verjaardagscadeau. Ik zag hem in een kringloop en vond hem gelijk prachtig. Wel moeilijk om bloemen met zulke lange stelen te krijgen, dus staat er nu een orchidee met potje en al in de halsopening. Soms zet ik er ook mooie bloesemtakken in van onze appelbomen, maar daarvoor moet ik nog even geduld hebben.

Het lampje aan het plafond komt van de kringloop en is van melkglas. Het blauwe kastje herkennen jullie vast van mijn blog. Hier heeft manlief ooit heel lang mee moeten zeulen naar de auto vanaf een rommelmarkt.
Als ik zo de plaatjes bekijk dan lijkt het een hele dure keuken. Hij was niet goedkoop, maar doordat we dus apparatuur achterwege hebben gelaten, en geen bovenkastjes hebben genomen viel het toch nog mee. Zonder belgisch hardstenen blad, wat eens maar nooit meer is, had onze keuken gewoon in een lagere prijsklasse kunnen vallen, want dat blad maakte het toen zo duur.
Ik vind het een tijdloze keuken. Hij staat nu 15 jaar en ziet er zo op de foto mooi uit. Van dichtbij zie je wel dat er wat kale randjes zijn. Dus doen we er ooit een verfje overheen en kan hij weer jaren mee.

multi functionele kleding

Ik heb de afgelopen periode mijn kledinglijstje  nog een goed onder de loep genomen. Waarom eigenlijk hemdjes als ondergoed kopen als je ook gewoon een net zomers hemdje in de kast hebt hangen. Dus mijn besluit is genomen. Ik koop geen ondergoed hemdjes meer. Zorg dat ik een paar mooie basishemdjes heb voor mezelf en de kids, die kunnen ook als ondergoed worden gedragen.

Pantoffels. Ik heb ze ooit allemaal aangeschaft, maar ze worden niet gedragen. We doen gewoon twee paar sokken over elkaar aan. Ikzelf loop op oude laarsjes met rubberen zolen. Die klossen niet zo op onze houten vloeren.  We hebben wat kinderen in huis waar de prikkels zeg maar extra hard binnenkomen. Ikzelf heb er ook enigszins last van. Wat een rust als iedereen dan op sokken of rubber zolen in huis loopt. Moet je voorstellen. Zes personen maal 2 voeten met harde zolen die constant door je huis lopen met een houten vloer.

Sokken koop ik voor mij, manlief, oudste dochter en oudste zoon allemaal dezelfde. En ook maar één soort en in dezelfde maat.  Er zit behoorlijk veel rek in, dus ze passen van maat 38 t/m maat 44.  Dat is lekker makkelijk in de was en wanneer er gaten in de sokken komen kan je die bewaren tot er een gat in een sok van een ander paar komt. Sokken met gaten bewaar ik om mee te stoffen. Ideaal hoor. Sok (met gat dan) om je hand en stoffen maar.

Niet echt kleding, maar ik iets wat een heleboel was scheelt. De kinderen hun gezicht 's morgen laten wassen met een washandje en een droog washandje om de boel weer droog te maken. Ben ik gaan invoeren omdat ik het er bij mijn kinderen niet hun gezicht willen afdrogen aan een handdoek waar een broertje of zusje dat ook mee heeft gedaan. Ja pubers he, die griezelen overal van. Moet zeggen dat het niet prettig is hoor als je klodders tandpasta van een jonger gezinslid aan je handdoek voelt kleven.

Heb trouwens ook overal de dopjes vanaf gedaan in de badkamer. Onze gezinsleden doen ze er namelijk niet meer terug op. Een tandpasta pomp zoals met bijvoorbeeld handzeep zou een uitkomst zijn. Ik zal eens gaan googelen of er zoiets bestaat.

We zijn wat praktische aanpassing in ons huis aan het doorvoeren. Hadden we al veel eerder moeten doen. Zo hangt er nu een spiegel op hoogte van de kleine kinderen in de badkamer. Verder heb ik wat siergordijnen verwijderd op de slaapkamers. Gewoon rolgordijntje is genoeg. En verder heb ik boven één prullenbak op de overloop staan bij de trap en alle andere kleintjes op slaapkamers weggehaald. Dat ruimt lekker op. Maar één prullenbak boven legen en schoonmaken in plaats van vijf.

paarden schaken en consuminderen

Dit is zo'n beetje waar het bij ons in het huishouden om draait. Tenminste dag zegt manlief.
Financieel is dat ook wel zo. Als we geen twee paarden zouden hebben was onze hypotheek al lang verleden tijd. Al hoewel we geen boerderij hebben, en geen weilanden, kunnen onze paarden toch bij ons aan huis staan. Dat scheel wel een hoop stallingsgeld. Van het geld dat ik verdien met de oppaskindjes, onderhoud ik de paarden. Twee van onze kinderen schaken op redelijk niveau en hebben door het hele land wedstrijden. Aanstaande zaterdag bijvoorbeeld, zit mijn mannetje met onze oudste zoon een heel weekend in Leiden.
Vanaf onze woonplaats is dat een heel gereis, drie dagen op en neer. Dus heb ik gekeken naar een hotel vlak naast de schaaklocatie. Vergeleken met de benzine, kom je dan twintig euro duurder uit, maar dan scheelt dat heel veel tijd en dus meer rust. Heel belangrijk voor een schaker.

Maar deze sporten brengt ons gezin zoveel goeds. Het is me dan ook dubbel en dwars waard dat hierin veel van ons loon aan op gaat. Zo maakt natuurlijk iedereen z'n eigen keuzes. Niet echt voor de hand liggend hé, paarden bij een consumindergezin.

Ik heb er ooit wel eens eerder over geschreven dat verenigingen best duur zijn. Ik ken een aantal grote gezinnen waar er gewoon geen geld voor is. Die kinderen lopen vaak op straat te hangen. Ik vind dat heel sneu. Een vereniging vind ik belangrijk. Het houdt ze van de straat, ze hebben een doel en leren met verantwoordelijkheid naar elkaar en teamgenoten omgaan. Een keer geen zin hebben, heeft consequenties voor het hele team. Met de paarden is het natuurlijk ook zo, dat je het eten geven en mesten niet kunt overslaan in het belang van hun gezondheid.

Hoe proberen we te consuminderen op onze paardenhobby.

We kopen kleding en tuig en zadels in via marktplaats. Meer dan we zelf nodig hebben. We verkopen het weer door met winst, waardoor we zelf gratis gekleed wat betreft paardrijkleding. En ook alle benodigdheden voor de paarden zijn op deze manier voor niets.
De dierenartskosten lopen nog wel eens uit de hand. Vaak bel ik eerst voor een advies. Bij onze dierenarts is dit nog voor niets. Alhoewel de gezondheid voor de paarden bovenaan staat, laat ik niet direct bij elk hupje of kuchje een dierenarts komen. Lang leve google. Meestal herstelt een paard weer snel met extra rust. Wormenkuren bestel ik via marktplaats bij particulieren. Sommige mensen op fora bestellen ook uit het buitenland waar sommige medicatie nog zonder recept te verkrijgen is.
Het hooi komt bij de boer vandaan, rechtstreeks vanaf het land wanneer er wordt gemaaid. Na zes weken is het geschikt voor de paarden om te eten.
De paarden hebben een buitenstal waar ze in en uit kunnen lopen. Dit scheelt stro en/of houtkrullen.
Verder leveren de paarden ook inkomsten op door het geven van lesjes en kinderfeestjes. Elke jaar organiseert onze dochter met een vriendin een groot ponykamp bij ons thuis. Daarmee wordt ook een leuk bedrag verdient.
Het blijft een dure hobby, maar zo is het voor ons als "doorsnee" gezin, toch financieel haalbaar.
Bovendien zullen de paarden bij onze toekomstige pleegkinderen ook veel goeds kunnen doen.
De relatie paard - mens is altijd bijzonder.

afwijkende lijst vaste lasten

Iedereen die de consuminderblogs leest heeft vast en zeker allemaal een overzicht met inkomsten en uitgaven. De vaste lasten en de variabele lasten. In tegenstelling wat officiële instanties aanhouden heb ik een lijstje van wat ik schaar onder vaste lasten. Het zijn in mijn optiek dingen waarvan ik vind dat ik, manlief of mijn kinderen niet zonder kunnen. Dus het is een heel persoonlijk lijstje. Ik vind het belangrijk om al deze posten als vaste lasten te benoemen om op die manier een beter overzicht te krijgen van lasten waar ik niet omheen kan. Deze lasten komen jaarlijks terug maar bijvoorbeeld maar één keer per jaar. Het zijn juist vaak de lasten die zorgen dat je net die maand niet uitkomt met je budget.

Hieronder mijn lijstje van vaste lasten:

Hypotheek
zorgverzekering
eigen risico zorgverzekering
gas/licht
water
gemeentelijke belastingen
waterschap
levensverzekering
autoverzekeringen
wegenbelasting
scooterverzekering
telefoon-vast/tv/internet
mobieltjes
opstalverzekering
inboedelverzekering
wa verzekering
creditcard, jawel wij hebben er ééntje omdat bepaalde goederen dan automatisch 6 maanden               seizoenskaarten feyenoord  (helaas)                                                                                  verzekerd zijn
schaakvereniging
ruitervereniging
tennisvereniging
gymvereniging
voetbalvereniging
gitaarles
zending school (je kunt het toch niet maken om je kinderen nog een centje mee te geven vind IK)
kerk
schoorsteenveger (na de brand van een aantal jaar terug slaan we dit niet over ivm verzekering)
onderhoud ketel
contributie speeltuin, ijsclub, oranjevereniging
bankpaskosten
postcodeloterij
zakgeld kinderen
kleedgeld kinderen
overblijfkosten op school
schoolfoto (ook zo'n rotbedrag als er ineens vier kinderen met schoolfoto's thuiskomen)
schoolkampen
kerkkamp
ouderlijke bijdragen scholen
schoolreisjes
projectweken scholen (kost elk jaar toch weer een afstreepkaart voor activiteiten)
buurt BBQ
jaarlijkse inentingen , katten, hond en paarden

Bovenstaande, zijn onze vaste lasten vind ik omdat ik vooraf weet dat ik deze kosten elk jaar krijg.
Kleedgeld voor ons tel ik niet mee, want eigenlijk nooit iets nodig of voor heel weinig bij de kringloop en dat gaat dan gewoon van het huishoud/boodschappengeld af. Dat heb ik ook niet apart bij vaste lasten gezet, maar eigenlijk zou ik het wel moeten doen want minderen gaat eigenlijk niet meer op dit vlak en dus zou dit bedrag ook in de lijst opgenomen kunnen worden.

We hebben geen abonnementen op bladen of iets dergelijks, vandaar ook niet opgenomen in lijst.

Ik reken alles om naar jaarbedragen. Na optelling van alle inkomsten naar jaarbedragen en daarvan afgetrokken bovenstaande lijst, heb ik een heel duidelijk overzicht naar de financiële ruimte die er is om te sparen, af te lossen, vakantie, groot onderhoud huis, etc.
Ik vind het omrekenen naar maandbedragen altijd misleidend. Het lijkt dat je de ene maand geld overhoud, maar bij éénmalige "vaste lasten" kun je dan de volgende maand ineens weer tekort komen.
Het geeft mij rust om een jaaroverzicht te maken, zodat ik zeker weet dat het vroeg of laat weer glad getrokken kan worden.

kinderen aankleden voor nop

Het aankleden van mijn kinderen doe ik al jaren voor nop. Ik geef er wel geld aan uit, maar probeer zo bewust te kopen dat ik het aankoopbedrag minimaal weer terug verdien of er zelfs aan verdien.
Rara hoe doe ik dat. Allereerst koop ik bijna alles tweedehands. Om precies te weten wat ze nodig hebben heb ik per seizoen een lijst gemaakt. Daarin staat alles, van ondergoed tot schaatsen en van broeken tot scheenbeschermers. Regelmatig kijk ik deze lijst na of ik nog iets in voorraad heb voor een aankomende maat. Zo niet, dan speur ik marktplaats af. Ik koop dan meestal een pakket waar in ieder geval inzit waar ik op dat moment naar zocht. Verder koop ik ook bij tweedehands kinderkleding winkels. Dan selecteer ik vooral op merk. Want wanneer de kinderen uit deze kleding gegroeid zijn, levert merkkleding altijd weer wat op. Ik zet het dan weer op marktplaats of bied het weer aan bij de tweedehands winkel waar ik dan weer 50 procent van de opbrengst krijg. Het leuke van het geval is dat ik vaak in de laatste week voor de grote schoolvakanties koop, dus voor de kerstvakantie en zomervakantie. In die weken wordt de tweedehands kleding vaak aangeboden voor bodemprijzen. Denk dan aan enkele euro's of zelfs één euro. Ik zoek dan alle merkkleding eruit in alle maten. Ik hou de kleding die mijn kinderen leuk vinden zelf en bied de rest op marktplaats te koop aan. Zo heb ik al meerdere malen een winterjas voor 1 euro gekocht en deze op marktplaats verkocht voor 30 euro. Tel uit je winst. Voor voetbalschoenen, schaatsen, scheenbeschermers, rugzakken etc. slaag ik vaak bij een kringloop of rommelmarkt. Zie ik iets goeds staan en van een bekend merk, dan neem ik het altijd mee, ongeacht de maat. Mijn kinderen zien er altijd leuk uit. Ik heb ze uitgelegd dat we door tweedehands kleding te kopen veel besparen, niet alleen geld maar ook het milieu. Van het geld dat we ermee besparen kunnen we leuke andere dingen doen, zoals gitaarles, of een dagje naar het zwembad. En ze snappen nu ook al heel goed dat door de kleding weer te verkopen er geld binnenkomt waarvoor ze weer iets anders kunnen uitzoeken.

aannemers en soppen, schuldhulpmaatje en huishoudelijke hulp of niet

De aannemer die de enkele beglazing gaat vervangen voor dubbele met de daarbij behorende werkaamheden zoals de kozijnen vervangen laat steeds op zich wachten. Deze keer hadden we gehoopt een aannemer te vinden die zijn afspraken zou nakomen. Dat zou dan de eerste zijn dien we tegenkomen. Ik wil niet alle aannemers over één kam scheren, maar onze ervaring is dat afspraken wat betreft aanvang nooit worden nageleefd. Soms komen ze wel op de afgesproken dag om ineens weer te verdwijnen voor een zogenaamde spoedklus tussendoor. Gelukkig heb ik een flinke dosis geduld. Maar de geplande voorjaarsschoonmaak loopt zo ook automatisch vertraging op.
Nu staat er een emmer sop te wachten. Ik kan het toch niet eindeloos blijven uitstellen. Zeker met wat zonnige dagen in het verschiet, zal de voldoening groot zijn als ik alle plakkerige vingerafdrukken heb weggepoetst.
De eerste cursusdag van schuldhulpmaatje was pittig. Met verschillende cases en rollenspellen leer je een hoop over jezelf. Die zelfkennis is nodig om te weten wat voor type je bent en hoe je manier van aanpakken is en of dat wel altijd de juiste is. Het mooie van de cursus vond ik dan weer dat iedereen op zijn of haar manier talenten waarover je beschikt kan gebruiken. Zoveel verschillende types schuldhulpmaatjes als hulpvragers. Ik krijg er in ieder geval veel zin in om ook daadwerkelijk aan de slag te gaan.
Omdat ik door de cursus meerdere hele dagen niet bij het thuisfront zal zijn, is organiseren een vereiste om alle dagelijkse bezigheden van de kinderen te kunnen laten doorgaan.Organiseren kan ik aardig, maar dat schoonmaken schiet er gewoon steeds bij in. Soms overweeg ik een hulp in de huishouding te nemen. Het prijskaartje wat eraan hangt vind ik het eigenlijk ook weer niet waard. In ons gezin met dieren is een schoon huis maar voor een uurtje. Het zou me veel rust geven als ik weet dat ik niet meer hoef te soppen. Maar ik ben nogal gesteld op m'n privacy en iemand wekelijks een aantal uur om me heen zonder zelf mee te helpen houdt me nog tegen . Dan zou ik me gewoon op moeten sluiten en aan m'n boek moeten werken. Ja ja, ik schrijf aan een boek. Ik doe er al jaren over, het zal waarschijnlijk ook het enige boek zijn wat ik ooit schrijf, maar ik ga het afmaken en uitgeven. Dat heb ik mezelf beloofd.
Nou m'n gedachten vliegen zo'n beetje alle kanten op tegenwoordig. Weinig rust in m'n hoofd en barstens vol ideetjes. Het beste idee vooralsnog is die emmer met sop niet koud laten worden.

verbazingwekkend en schuldhulpmaatje

Verbazingwekkend is het. Pas waren we op visite bij nieuwe buurtbewoners. Een gezellige avond met aardige mensen die op zo'n eerste kennismaking geen blad voor de mond namen wat betreft de reden dat ze in dit huis waren gaan wonen en hun financiële situatie.
Doordat ze hun vorige huis met verlies hadden verkocht zaten ze nu met een flinke restschuld. In hun huidige huurhuis zijn ze van plan om dit zo snel mogelijk weg te werken en dan een ander huis te kopen waar ze voor lange tijd hopen te wonen. Op zich natuurlijk een nobel streven. Maar als ik dan zie dat er een motor en twee auto's voor de deur staan. Bovendien loopt kid in de laatste mode en ook mevrouw en meneer zien er dagelijks gelikt uit dankzij wekelijkse winkelsessies. Elke week staan er grote bossen bloemen op tafel en toen we op visite kwamen werd ons heerlijke hapjes en het duurste gebak geserveerd. En de patat voor twee personen en één kid word wekelijks bezorgd. Een jong stel met kid dus. Alle twee hbo-geschoold met een goede baan. Zullen ze nu niet in de gaten hebben dat met een beetje aanpassen in levensstijl die restschuld zo weggewerkt is. Maar het draait dus vooral om uiterlijk vertoon. Hoe krom kan het zijn als ze een vrijwel nieuw autostoeltje bij het grof vuil zetten en je weet dat er aan een tweede kindje wordt gewerkt.

 Maar goed, ik wordt niet voor niets schuldhulpmaatje.  Een vrijwilligersfunctie waar ik erg veel zin in heb. Deze maand ga ik drie hele dagen op cursus om de fijne kneepjes te leren. Na jaren in en rond het huis weer een stapje daarbuiten. Ik hoop hiermee een hoop ervaring op te doen om misschien in de toekomst een betaalde baan te kunnen krijgen. Voor mezelf is er niets verplicht. Het komt op m'n pad of niet. Dus geen druk op de ketel. Met die basis wil ik kijken of het er ooit van komt om in de toekomst weer betaald te gaan werken. Ik heb er jaren over gedaan om erachter te komen waar mijn hart ligt. Alhoewel ik in het verleden leuke banen heb gehad, bracht er geen één daarvan echt voldoening. Nu dus eerst vrijwillig aan de slag. Ook dat geeft me wel een goed gevoel. Ik ben niet meer zo van meer gaan verdienen en dan dit of dat gaan doen of iets groots aanschaffen. Nee juist minderen, consuminderen en kleiner. Dat zijn tegenwoordig mijn steekwoorden. Maar ja iedereen denkt daar verschillend over en wie ben ik om te zeggen wat goed is of verkeerd. Daar zal ik als schuldhulpmaatje wel achter gaan komen. Bovendien heeft ieder z'n eigen achtergrond, dus ga ik zonder vooroordelen met deze mensen aan de slag. Schuld door eigen schuld of niet. Alles is met dit werk mogelijk. Mijn taak om mensen  (schuld) bewust te maken en ze er zo snel mogelijk van af te laten komen. En dan nog blijkt één van de twee weer terug te vallen in oude gewoontes volgens de coördinator. Toch heb er zin in!!!!