aankomende kerstdagen, kerstmenu van zeven euro en vuurwerkshow

Vorige week ben ik vier dagen onder de pannen geweest met het opzetten en versieren van vele kerstbomen in totaal zeven ziekenhuizen. Vooral het pronkstuk in het Albert Schweitzer Ziekenhuis in Dordrecht was een megaklus. We hebben de krant er nog mee gehaald. Ik vond het een mooie ervaring. Best wel zwaar werk, maar de moeite meer dan waard wanneer je van zieke mensen en bezoekers leuke reacties mag aanhoren. Het is vaak toch een lichtpuntje, voor even soms maar, maar toch, de gezelligheid van de aanwezigheid van de kerstbomen wordt zeer gewaardeerd.
Ik had die week ook een broodbakcursus bij Teunie van eenvoudig leven gereserveerd. Die moest ik door bovenstaande bezigheden afzeggen. Zit ik gezellig te kletsen in de auto op weg naar de kerstbomen, blijkt mijn mede kerstboomoptuiger een kennis te zijn van Teunie. Ze heeft samen met haar gespind. Teunie volg ik al jaren op haar blog.Dan is het extra leuk om een kennis van haar te ontmoeten en komt het gesprek al gauw op consuminderen. Mijn favoriete onderwerp.

Gratis genieten van een spectaculaire vuurwerkshow kan ieder jaar in hartje Álblasserwaard.
Op de laatste donderdag voor kerst wordt omstreeks 20.00 acht uur 's avonds in Brandwijk op de zogenoemde Vuilendam een grote vuurwerkshow gegeven. Het is een reclamestunt van een winkelier om hun vuurwerkassortiment aan te prijzen. Het duurt ongeveer een half uur en is echt de moeite waard. Het vuurwerk op oudejaarsavond zelf valt hierbij in het niet.
Wij maken traditiegetrouw op die dag de kerstkaarten om uit te delen op school. Zelf verstuur ik al jaren geen kerstkaarten meer. 's Avonds na thuiskomst een lekkere warme chocolademelk om op te warmen en dan lekker naar bed.
Met de twee dochters heb ik deze week nog drie kerststukken gemaakt. Ieder één en helemaal zelf gemaakt. Ben trots op mijn dochters van 17 en 8 jaar. Wat eigenlijk nooit eerder is voorgekomen is dat ik dit jaar voor het dennengroen vijf euro heb betaald. Weliswaar hele mooie takken, maar eigenlijk niet helemaal volgens mijn consuminder principe. De bakjes komen van de kringloop. De versieringen uit een rijkelijk gevulde doos met in de loop der jaren opgespaarde kerstdingetjes. De klimop kwam uit eigen tuin en de dennenappeltjes uit andermans tuin. (netjes gekregen hoor)

Bij een snorrende kachel heb ik de kerstdagen ingedeeld. Eerste kerstdag komt mijn moeder eten. We houden het eenvoudig met een beenham uit de oven overgoten met een saus van champignons, zilveruitjes en een soort van jachtsaus.
Daarbij gekookte witte rijst opgediend in de vorm van een kerstboom. Dit doe ik door de gekookte rijst in een cakeblik in de vorm van een kerstboom te storten en vlak voor het eten op een groot bord om te draaien.
Daarbij rode kool met stukjes appel en appelmoes voor de kleintjes. Als toetje een ijsschnitte.
Omgerekend komt het kerstmenu dan op zeven euro voor zes personen. Oudste dochter eet niet thuis.
Tweede kerstdag gaan we naar mijn schoonfamilie. En dan vieren we op de dag na kerst de verjaardag van manlief. Die is een dag voor kerst jarig. Heb ik jaren op die dag gevierd, maar zo zat ik elk jaar op eerste kerstdag met een ongezellig rommelig en niet proper huis. Tegenwoordig vieren we de verjaardag dus de dag na kerst. Fijne bijkomstigheid is dat we dan ook op die dag de boodschappen doen en er in de winkel heel veel is afgeprijsd. Voordelig verjaardagsboodschappen inslaan.

We hebben van iemand een windmolen gekregen. Omdat we voor de paarden een schrikdraadapparaat hebben staan en die dus batterijen of een accu gebruikt, willen we proberen de molen aan te sluiten op het apparaat. Een heel gepuzzel via internet om erachter te komen hoe we het kunnen realiseren. Een leuk gespreksonderwerp in ieder geval voor de verjaardag. Met veel bezoek hopelijk ook veel suggesties en wellicht een helpende hand om de windmolen aan het werk te krijgen. Zeker met de wind van afgelopen dagen hadden we al aardig wat stroom kunnen opwekken.

Ik heb er weer zin in! Doorgaan met mijn blog.

Het kriebelde al weer een poosje. En nu heb ik besloten het bloggen weer op te gaan pakken. Het is echt lang geleden dat ik mijn laatste blogpost plaatste. Ik heb een intensieve periode doorgemaakt met mijn gezin. Eigenlijk moet ik zeggen dat ik een gewoon een intensief gezin heb. Ik raakte opgebrand. De geestelijke signalen waren er al een poosje. De lichamelijke signalen drukte me nog eens extra met mijn neus op de feiten. Ik ben niet echt depressief geweest of zo maar had echt het gevoel helemaal leeg te zijn.Ik kon uren op de bank zitten en gewoon voor me uit staren en niets doen. Heel frustrerend is dat hoor. Ik barst normaliter altijd van de creatieve ideeën en dat bleef ook gewoon zo, alleen had ik niet de energie om ze daadwerkelijk uit te voeren. Zo worden je creatieve hersenspinsels je zelfs tot last als ze ophopen omdat er niets wordt uitgevoerd maar het verlangen om ze uit te voeren wel blijft bestaan. Wat een kromme zin en wat een zwaar verhaal eigenlijk, maar ik hoop dat het een beetje begrijpelijk overkomt.  Het komt er nu op neer dat het weer de goede kant opgaat en ik ook weer zin krijg om te bloggen. Ik ben gewoon een sterke vrouw, tjakkah!!! die met gezond verstand weet dat ze wel eens eens stapje terug moet doen en goed voor zichzelf moet zorgen. Daar hoort bloggen bij, want dat geeft me enorm veel voldoening.

Consuminderen zal nog steeds de rode draad zijn door mijn blog. Onze weg naar een hypotheekvrij bestaan wordt steeds wat korter. We zijn er weliswaar nog niet, maar we zijn wel op een punt gekomen dat het maandelijkse hypotheekbedrag lager is dan de energierekening. Die energierekening blijft een hekel punt. We wonen nog steeds in ons heerlijk oude grote leefhuis, maar slecht geïsoleerd. Hier hebben we in het verleden al veel aan gedaan, maar eens raakt je buffer op en toen hebben we besloten dat we die weer moesten aanvullen voordat we verder konden gaan met het energiezuiniger maken van het huis. Dubbele beglazing staat nog steeds hoog op ons verlanglijstje bij de ramen van de voorgevel. Ons huis is een gemeentelijk monument en daardoor heeft de aanpassing van de ramen op de begane grond veel voeten in de aarde. De uitstraling moet hetzelfde blijven. De bovenramen zijn van geel bobbelig glas. Bovendien zijn het schuiframen met katrollen en hebben ze inpandige luiken die vanuit de muur ervoor kunnen schuiven. De toekomstige aanpassing ervan moet ons huis energiezuiniger maken en voor mij even belangrijk, geluidsoverlast tegengaan van het voorbij rijdende verkeer. Ons huis staat pal aan de weg en voor mijn hersenen zijn de geluiden van brommers, auto's en vrachtwagens echte stoorzenders. Ik ben wel een vrouw, maar mijn hersenen kunnen niet meerdere geluiden tegelijk verwerken, waardoor ik mijn concentratie verlies met het gene waar ik op dat moment mee bezig ben.

Vorige week hebben we bij de voordeur aan een gordijnrail extra dik gevoerde gordijnen opgehangen. Mooie gordijnen via marktplaats gekocht natuurlijk. Dat scheelt in ieder geval al heel veel tocht door de kieren van de deur en de brievenbus. We hebben er wel eens tochtstrips tussen gehad, maar die lieten  al snel los. Dat waren van die grijze, zelfklevende strips. Heeft iemand een idee of hier alternatieven voor zijn? Ik hoor het graag.

Nog even iets heel anders. Op de scholen van onze kinderen wordt a.s. vrijdag Sinterklaas gevierd. Bij drie van onze kinderen houdt dat in dat er een surprise moet worden gemaakt. Een groot karwei en iets waar mijn kinderen niet op zitten te wachten. Natuurlijk worden alle surprises van restmateriaal gemaakt. Soms ontbreekt wel eens de tijd en zin om verplicht een surprise te maken. Je kunt het natuurlijk niet maken om te zeggen dat je geen surprise maakt. Daarom bewaar ik vaak de mee naar huis gebrachte surprises om ze wat te renoveren en aan te passsen om ze een paar jaar later weer te gebruiken.

brocante opruimen

Inmiddels ben ik al heel lang aan het opruimen. Maar ik merk dat ik steeds verder ga. Zo heb ik een tijd lang brocante spulletjes, denk aan servies en keukenspulletje, emaille etc. verzameld. Hartstikke leuk gezicht, maar ik gebruikte het nooit. Het was echt alleen voor de sier. Wel een heel leuk gezicht hoor in de keuken aan de wildkroon enzo, maar ook echte stofvangers. Het mag dus weg.

 Alles op marktplaats zetten daar heb ik geen zin meer in, dat heb ik ook een beetje afgezworen omdat het me onrustig maakt. Ik wil het wel graag kwijt maar om het nu naar de kringloop te brengen, daar is het toch te waardevol voor. Kan ik er misschien iemand die mijn blog leest, blij mee maken. Ik wil graag ruilen tegen iets anders. Zo wil ons dochtertje heel graag haar babyborn spulletjes uitbreiden en onze oudste dochter kan alles wat met paard te maken heeft gebruiken. Tevens zoeken we nog een treintje voor de duplo rails dat op batterijen rijdt.

traditionele schommel vervangen door boomschommel

Tien jaar lang stond er een vreselijk lelijk bouwwerk in onze tuin. Altijd storend in het zicht.
Het was onze schommel. Een hele grote hoge, met twee schommels, ringen met trapeze, zo'n slingeraapgeval en een glijbaan. Die glijbaan hadden we er een jaar geleden al afgehaald, want daar haalden de kinderen hun billetjes inmiddels aan open. Dit jaar vond ik dat het bouwwerk helemaal moest verdwijnen, maar ja de kinderen vinden er natuurlijk ook wat van. We hebben een alternatief bedacht, de boomschommel
Waarom zijn we daar tien jaar geleden niet opgekomen. Het had ons heel wat ergenis en geld bespaard.
Dit is het nu.

Tussen twee appelbomen hebben we een grote boomstam geplaatst, het bovenste gedeelte van onze oude schommel.

Ze vinden het weer helemaal leuk. De appelbomen dienen tevens als klimrek (klimboom). Iedereen blij nu :)

strijd tegen ongedierte en onkruid

Het afgelopen weekend stond in het teken van bestrijden. Ik had superkleine beestjes ontdekt op onze witte muur in de slaapkamer. Uit ervaring van 3 jaar geleden wist ik gelijk, oei dat wordt een hoop werk.
Wij hebben altijd ontzettend veel vogelnetjes en de dakgoot en onder de dakpannen. Normaliter erg leuk als je in bed ligt en het getjilp en gedrentel hoort. Maar minder eraan is dat wanneer de vogeltjes zijn uitgevlogen er ook nog weleens dode vogeltjes in de nesten achterblijven. Dit veroorzaakt bedwants. Een kriebelbeestje ter grote van een luis. Het is eigenlijk te vergelijken met kippenluis. Helaas steken deze bedwants s nachts als het donker is graag in mijn velletje en dat van onze jongste dochter. Gevolg, jeuk en bultjes.
Dus werk aan de winkel. Manlief vrijdagavond alle nesten verwijderd en zaterdag hebben we alle spleten gestofzuigd. Daarna werd manlief getransformeerd in een buitenaards wezen met zijn gasmasker op en heeft hij alles gespoten met gif, helaas weet ik hiervoor geen vriendelijker alternatief wat afdoende helpt.
Daarna moest de boel twee uur dicht blijven en die tijd hebben we besteed aan het wassen van al het beddengoed en wat zoal meer. Eigenlijk een zelfde aanpak als bij gewone luis. Na een aantal uurtjes moest er juist weer heel goed geventileerd worden. Verder hebben we de tuin onderhanden genomen. Het onkruid groeit supersnel en de kinderen komen tijdens het spelen regelmatig naar binnen dat ze gestoken zijn door een brandnetel. Helaas is onze motormaaier kapot en is het dus gewoon handwerk. De bergen onkruid laten we eerst slinken voordat we ze op de composthoop gooien.

 Ook de moestuin is goed onderhanden genomen. Tussen de vele straatstenen van ons huis hebben we met half schoonmaakazijn en half water gegoten, dat werkt supergoed, ook strooizout of gewoon zout met water is een goede optie als goedkope onkruidbestrijder.
Ik heb dit jaar niet zo heel veel staan in de moestuin. Alleen wat aardbeien, frambozen, bessen, rabarber en kruiden. Het leuke van die kruiden is dat ze bijna allemaal paars bloeien. En nog een paar kropjes sla en broccoli geloof ik.

Verder besloot onze oudste dochter afgelopen zondag dat ze naar bijna drie jaar haar verkering maar beter kon uitmaken. Heel dramatisch voor haar vriend en ook ik vond het er behoorlijk inhakken. Zo'n jongen komt toch al 3 jaar bij je over de vloer.
Nou, ik moet weer snel aan de slag, want de vloeren boven moeten worden gedweild. Er ligt nu een witte waas overheen van het gif spuiten.

kattenverjager/kinderverjager

Onze buren hebben last van onze 3 katten zeggen ze. Oké, het is niet leuk dat ze wel eens een keertje hun behoefde in de tuin van de buren doen, maar de buren hebben een grote hond en die jaagt de katten ook weg dus op hun gemakje een drolletje in de buurtuin leggen is een uitzondering.

Nu hebben ze een kattenverjager geplaatst. Een apparaatje met een flikkerlicht om de katten af te schrikken maar nog erger ook een scherpe pieptoon voor als er een kat voorbij komt. Het gaat ook af als er een blaadje voorbij waait of zelfs al bij een schaduw. Een heel indringend scherp geluid voor zowel katten als kinderen. Ik moet toegeven dat wijzelf het geluid amper horen, maar de kinderen klaagden al bijna een hele week over een geluid wat zeer deed aan de oren en zijn toen op onderzoek gegaan naar waar het geluid vandaan kwam.

Het bleek dus van een kattenverjager vandaan te komen. Nu komen er bij ons veel mensen over het pad wat grenst aan het pad van de buren. Oppaskindjes, lesklantjes voor de ponylessen en gewoon vriendjes. Al deze kinderen klagen over dit geluid.
Ik ben toen maar eens op het www gaan zoeken. En inderdaad kinderen kunnen deze pieptoon wel opvangen.

Ik heb netjes de buurman aangesproken en hij zou kijken of het verplaatst kon worden. Het apparaatje heeft inderdaad 4 dagen op een wat grotere afstand gestaan maar inmiddels staat het weer op de oude plek.
Weer geluidshinder door de kinderen. Dan heb ik het nog niet eens over de hinder voor onze maar ook zijn hond. Die horen die pieptoon namelijk ook. Maar dat zou hem een biet zijn, hij heeft een kennelhond die nooit in huis komt en die dient als jachthond. De buren zijn anti-dier, het is een veehandelaar, maar een zonder hart voor dieren.

Ik heb al gedacht of ik het apparaatje kan manipuleren, zodat de pieptoon niet afgaat, maar heb geen idee hoe. Iemand nog tips, behalve de katten binnenhouden wat we al zoveel mogelijk doen omdat onze buurman in staat is om ze een kogel door de kont de schieten. Hij heeft een kast vol jachtgeweren staan.

binnenkijkertje

Zoals beloofd weer eens een binnenkijkertje. Deze keer van de woonkamer. Zoals je tegenwoordig dat modern zegt, is dit de loungekamer. Wij hebben nu eenmaal een huis met veel kamers (kamertjes) en deze is waar we heerlijk loungen (hihi, klinkt echt leuk). De bank daar heb ik heel lang naar gezocht. Er hebben echt al heel veel bankcombinaties de afgelopen jaren hier mogen staan, maar het was het toch weer net niet.
Het leuke is dat ik de banken die niet bevielen, steeds weer heb kunnen verkopen waardoor ik uiteindelijk een aardig centje te besteden had voor deze huidige bank. Ik koop nooit een nieuw bankstel en ook deze was weer tweedehands. Een heerlijke bank waar we met een groot deel van het gezin tegelijk op kunnen hangen. Hij was nog aardig aan de prijs vind ik. 400 euro voor een tweedehands bank en loveseat vind ik behoorlijk hoog, maar het was gewoon mijn droombank. Hij gaat ook nooit meer weg, dat weet ik zeker. Ooit hoop ik hem nog eens opnieuw te laten stofferen, maar het model is het gewoon.
Nu ligt er een sprei over die mijn oma zo'n 40 jaar terug heeft gehaakt.

Verder staat er in deze kamer een houtkachel, waarvoor de kinderen zich in de winter heerlijk settelen als ze thuis komen uit school en rugjes wel wat kachelwarmte kunnen gebruiken. Naast de kachel een mand van de rommelmarkt met aanmaakhoutjes en een aardappelmand voor het stookhout.
Bij het raam staat een oud bloementafeltje, ook van mijn oma geweest. Het bloemstuk heb ik zelf gemaakt. Ik koop zelf nooit bloemen omdat ik niet van gekweekte bloemen hou, maar ik had een bosje gekregen en heb die dus in dit bloemstuk verwerkt.
De poes zit bij het hoekraam gezellig naar buiten te kijken. Wij hebben nog schuifluiken in plaats van dubbele beglazing.

In het midden voor de bank staat nog een tafeltje, maar dat staat niet op de foto, het was nog in de maak.
Het tafeltje heeft mijn man ooit een keer gekregen van iemand die het niet meer hoefde. Het bovenblad was versleten. Dat hebben wij opgelost door er twee nieuwe plankjes op te maken en deze te behandelen zodat het een wat brocante, oude uitstraling zou krijgen. Voor degene die dure whitewash producten kopen heb ik nog een tip. Gewoon restjes witte verf, maak niet uit, mat, glans, grond of aflak verdunnen met wat terpentine. Met een kwast wat opbrengen en met een doek gelijk uitwrijven.

De drie bijzettafeltjes kocht ik voor 5 euro totaal in de kringloopwinkel van Dordrecht. Ze waren bruin, je weet wel van dat ouderwetse eiken en nu dus wit.

Deze kamer kunnen we afsluiten met schuifdeuren die we tweedehands hebben gekocht. Het enige in deze kamer wat we echt nieuw hebben aangeschaft is de lamp van Ikea en twee rollen behang voor de onderkant van de lambrizering.

En helaas staat er in deze kamer de flatscreen, het afgodje van mijn man. Hij wil hem niet aan de muur, dus dan maar op een oud tafeltje. Daar moet in de toekomst nog wat anders voor verzonnen worden.