zonnepanelen

Vorig jaar hadden we er al serieus over nagedacht om zonnepanelen aan te gaan schaffen. Maar wat viel dat prijskaartje ons tegen. Het gaat om minimaal 24 panelen. Met de installatiekosten en omvormer of zie iets zou daar een prijskaartje aan gaan hangen van  ongeveer 10.000 euro. Zeker omdat we toen nog steeds het plan hadden om binnen een bepaald tijdsbestek te gaan verhuizen, hebben we die plannen toen laten varen.
Totdat alles ineens in een ander daglicht kwam te staan. We hebben besloten om hier voorlopig nog een aantal jaren, misschien wel tien jaar, te blijven wonen. En dan ineens komt er een aanbieding op ons pad om zonnepanelen over te nemen van een bedrijf. Panelen die nog geen vier jaar oud zijn.
Op die manier komen we op maximaal de helft van het normale aanschafbedrag uit. Nu twijfelen we er niet meer aan. We gaan ze aanschaffen. Het wordt financieel wel even alle zeilen bijzetten. Ook moet ik nog uitzoeken hoe het zit met de BTW-aftrek voor zonnepanelen.Zonnepanelen kun je opgeven op je belastingaangifte, en ja ook als particulier. Zou dat ook met tweedehands panelen zijn?
We hebben geld vast staan waar we niet aan kunnen komen. De studie van onze oudste dochter hakt er ook aardig in en bovendien hebben we pas al een aanbetaling gedaan voor onze vakantie aankomende zomer. Waarschijnlijk het laatste jaar dat we met het complete gezin samen gaan.
In actie komen dus. Ik had al heel lang niks meer op marktplaats gezet. Maar gisteren heb ik manlief de schuur ingestuurd om alles eruit te halen wat we nooit meer gebruikten. Dat staat nu op marktplaats en de eerste biedingen komen al binnen. Dat geld gaat rechtstreeks naar de pot voor zonnepanelen. Het zal nog een aantal maanden duren voordat ze komen, dus ook nog wat extra tijd om te bezuinigen op de boodschappen. Dat kan voor de lijn in ieder geval ook geen kwaad, want nu ik halverwege de veertig ben, komen de kilo's er steeds sneller aan en eraf krijgen is al jaren niet gelukt.
Ik ga meer eens een kop groene thee zetten.

Kindervermaak tijdens regenachtige dagen voor nop. En kinderbijslag.

Mijn kinderen liepen al even met pruilende lippen rond.  Mijn anders altijd buiten voetballende of met iets anders spelende zoon verveelde zich stierlijk. Ook de aanwezige oppaskindjes konden wel even een nieuwe geste gebruiken. Het was ook echt geen weer om buiten te spelen. Mijn oudste dochter kreeg een pakket binnen in een hele grote doos. Daar wilde hij graag een huis van maken. Ten eerste was die doos niet groot genoeg om een huis van te maken en ten tweede had mijn dochter die doos zelf nog nodig om weer wat in op te sturen.

Maar het idee om met een grote doos een huis te bouwen sprak mij erg aan. Ik stelde voor om op de hoek van onze straat, bij de witgoed winkel, een grote doos te gaan vragen. Dat werd direct ten uitvoer gebracht. Ze zijn er uren mee bezig geweest en ook de dagen erna was het hun hut waarin gespeeld en gegamed werd.

Met het piepschuim wat in de doos zat konden ze ook hun fantasie de vrije loop laten gaan. Wat een speelplezier voor nop. De doos is zo mega groot, dat hij vandaag wel weer het veld moet ruimen. 

Maar voor het voorjaar houd ik het in gedachten. Dan is het buiten leuk een huis of dorp van dozen te maken. 

Nog een tip voor marktplaats gebruikers. De beste periode om kinderkleding en schoenen op marktplaats te zetten is de dag nadat de kinderbijslag wordt ontvangen. De mensen kopen dan meer en geven iets hogere bedragen uit aan tweedehands kleding. Ik zorg dan ook vaak dat ik voor die dag de foto's van de kleding al heb gemaakt, zodat ik gelijk kan plaatsen. 

Bedenk elke avond drie dingen waarvan je die dag gelukkig werd.

Het was een tip uit de mijmeringen van Annemiek van Deursen. Ik volg haar blog en haar motiverende en inspirerende woorden dagen me vaak uit om sommige dingen daarvan in de praktijk te toetsen. Drie dingen per dag die je gelukkig maken lijken veel, maar als je de kleine dingen gaat waarderen, dan kom je daar al heel snel aan.

Zo werd ik gelukkig op het moment dat ik mijn schoenen aantrok met daarin mijn nieuwe steunzolen.

Ik loop elk jaar steeds slechter, met steeds meer pijn, zonder aanwijsbare reden. Bloed geprikt, geen reumafactoren, wel wat aan de zware kant, maar echt niet zo dat mijn voeten daar last van moeten ondervinden. In ieder geval heb ik begin december de stoute schoenen aangetrokken, hihi, voor een afspraak bij de podoloog. De aangemeten zooltjes kon ik gisteren ophalen. Eenmaal thuis, dook ik mijn schoenenkast in en  stopte ze gelijk in mijn sportschoenen. Op het moment dat ik ze aantrok voelde ik gelijk dat het niet voor niks steunzolen heet. Wat een effect. Ik heb ze heel de dag niet meer uitgetrokken. 

Mijn tweede geluksmoment vond ik dat mijn man met mijn kinderen op zijn gemak zat te knutselen. Ze wilden graag zelf kneedgum maken. Eenvoudig te realiseren, maar de aanblik van een knutselende vader met zijn kinderen aan de keukentafel bezorgde me een warm gevoel. 

Als laatste moment wil ik de behaaglijke warmte noemen die van de houtkachel afkwam. Wat een rijkdom als je lekker warm kunt zitten nadat je buikje rond is gegeten.

Eigenlijk dus heel normale dingen maar door bewust naar momenten van geluk te zoeken, vind je ze ook. Dus bij de vraag of je gelukkig bent, zoek naar de kleine dingen, schrijf ze elke dag op, maak daar een dagelijkse gewoonte van en zit je in een dipje, lees ze dan terug.

Na de vakantieperiode is de boel hier weer aardig glad. Glad betekent niet automatisch schoon. Daar moet ik nog hard mee aan de slag. 

De administratie is ook helemaal in orde gemaakt. Alle facturen zijn betaald. De administratiemap is weer helemaal netjes en aangevuld. Oude zaken zijn verwijderd.

Voor mij betekent een nieuw jaar ook weer een uitdaging om nog meer te consuminderen.

Alleen op de boodschappen en de energierekening valt nog winst te behalen. Daar wil ik echt mee aan de gang door het maken van een weekmenu en het beter isoleren van het huis. Ook zonnepanelen komen steeds meer bij ons op als we aan het terugbrengen van de energierekening denken. Ik wil uit gaan zoeken of die ook tweedehands te koop zijn. Bij de aanschaf van nieuwe vind ik de termijn waarop je het aankoopbedrag terug hebt verdiend te lang. Er moeten toch ook B-keus zonnepanelen zijn, met een stukje eraf ofzo wat op een dak toch niet opvalt. Heeft iemand een tip, ik hoor het graag.

 

aankomende kerstdagen, kerstmenu van zeven euro en vuurwerkshow

Vorige week ben ik vier dagen onder de pannen geweest met het opzetten en versieren van vele kerstbomen in totaal zeven ziekenhuizen. Vooral het pronkstuk in het Albert Schweitzer Ziekenhuis in Dordrecht was een megaklus. We hebben de krant er nog mee gehaald. Ik vond het een mooie ervaring. Best wel zwaar werk, maar de moeite meer dan waard wanneer je van zieke mensen en bezoekers leuke reacties mag aanhoren. Het is vaak toch een lichtpuntje, voor even soms maar, maar toch, de gezelligheid van de aanwezigheid van de kerstbomen wordt zeer gewaardeerd.
Ik had die week ook een broodbakcursus bij Teunie van eenvoudig leven gereserveerd. Die moest ik door bovenstaande bezigheden afzeggen. Zit ik gezellig te kletsen in de auto op weg naar de kerstbomen, blijkt mijn mede kerstboomoptuiger een kennis te zijn van Teunie. Ze heeft samen met haar gespind. Teunie volg ik al jaren op haar blog.Dan is het extra leuk om een kennis van haar te ontmoeten en komt het gesprek al gauw op consuminderen. Mijn favoriete onderwerp.

Gratis genieten van een spectaculaire vuurwerkshow kan ieder jaar in hartje Álblasserwaard.
Op de laatste donderdag voor kerst wordt omstreeks 20.00 acht uur 's avonds in Brandwijk op de zogenoemde Vuilendam een grote vuurwerkshow gegeven. Het is een reclamestunt van een winkelier om hun vuurwerkassortiment aan te prijzen. Het duurt ongeveer een half uur en is echt de moeite waard. Het vuurwerk op oudejaarsavond zelf valt hierbij in het niet.
Wij maken traditiegetrouw op die dag de kerstkaarten om uit te delen op school. Zelf verstuur ik al jaren geen kerstkaarten meer. 's Avonds na thuiskomst een lekkere warme chocolademelk om op te warmen en dan lekker naar bed.
Met de twee dochters heb ik deze week nog drie kerststukken gemaakt. Ieder één en helemaal zelf gemaakt. Ben trots op mijn dochters van 17 en 8 jaar. Wat eigenlijk nooit eerder is voorgekomen is dat ik dit jaar voor het dennengroen vijf euro heb betaald. Weliswaar hele mooie takken, maar eigenlijk niet helemaal volgens mijn consuminder principe. De bakjes komen van de kringloop. De versieringen uit een rijkelijk gevulde doos met in de loop der jaren opgespaarde kerstdingetjes. De klimop kwam uit eigen tuin en de dennenappeltjes uit andermans tuin. (netjes gekregen hoor)

Bij een snorrende kachel heb ik de kerstdagen ingedeeld. Eerste kerstdag komt mijn moeder eten. We houden het eenvoudig met een beenham uit de oven overgoten met een saus van champignons, zilveruitjes en een soort van jachtsaus.
Daarbij gekookte witte rijst opgediend in de vorm van een kerstboom. Dit doe ik door de gekookte rijst in een cakeblik in de vorm van een kerstboom te storten en vlak voor het eten op een groot bord om te draaien.
Daarbij rode kool met stukjes appel en appelmoes voor de kleintjes. Als toetje een ijsschnitte.
Omgerekend komt het kerstmenu dan op zeven euro voor zes personen. Oudste dochter eet niet thuis.
Tweede kerstdag gaan we naar mijn schoonfamilie. En dan vieren we op de dag na kerst de verjaardag van manlief. Die is een dag voor kerst jarig. Heb ik jaren op die dag gevierd, maar zo zat ik elk jaar op eerste kerstdag met een ongezellig rommelig en niet proper huis. Tegenwoordig vieren we de verjaardag dus de dag na kerst. Fijne bijkomstigheid is dat we dan ook op die dag de boodschappen doen en er in de winkel heel veel is afgeprijsd. Voordelig verjaardagsboodschappen inslaan.

We hebben van iemand een windmolen gekregen. Omdat we voor de paarden een schrikdraadapparaat hebben staan en die dus batterijen of een accu gebruikt, willen we proberen de molen aan te sluiten op het apparaat. Een heel gepuzzel via internet om erachter te komen hoe we het kunnen realiseren. Een leuk gespreksonderwerp in ieder geval voor de verjaardag. Met veel bezoek hopelijk ook veel suggesties en wellicht een helpende hand om de windmolen aan het werk te krijgen. Zeker met de wind van afgelopen dagen hadden we al aardig wat stroom kunnen opwekken.

Ik heb er weer zin in! Doorgaan met mijn blog.

Het kriebelde al weer een poosje. En nu heb ik besloten het bloggen weer op te gaan pakken. Het is echt lang geleden dat ik mijn laatste blogpost plaatste. Ik heb een intensieve periode doorgemaakt met mijn gezin. Eigenlijk moet ik zeggen dat ik een gewoon een intensief gezin heb. Ik raakte opgebrand. De geestelijke signalen waren er al een poosje. De lichamelijke signalen drukte me nog eens extra met mijn neus op de feiten. Ik ben niet echt depressief geweest of zo maar had echt het gevoel helemaal leeg te zijn.Ik kon uren op de bank zitten en gewoon voor me uit staren en niets doen. Heel frustrerend is dat hoor. Ik barst normaliter altijd van de creatieve ideeën en dat bleef ook gewoon zo, alleen had ik niet de energie om ze daadwerkelijk uit te voeren. Zo worden je creatieve hersenspinsels je zelfs tot last als ze ophopen omdat er niets wordt uitgevoerd maar het verlangen om ze uit te voeren wel blijft bestaan. Wat een kromme zin en wat een zwaar verhaal eigenlijk, maar ik hoop dat het een beetje begrijpelijk overkomt.  Het komt er nu op neer dat het weer de goede kant opgaat en ik ook weer zin krijg om te bloggen. Ik ben gewoon een sterke vrouw, tjakkah!!! die met gezond verstand weet dat ze wel eens eens stapje terug moet doen en goed voor zichzelf moet zorgen. Daar hoort bloggen bij, want dat geeft me enorm veel voldoening.

Consuminderen zal nog steeds de rode draad zijn door mijn blog. Onze weg naar een hypotheekvrij bestaan wordt steeds wat korter. We zijn er weliswaar nog niet, maar we zijn wel op een punt gekomen dat het maandelijkse hypotheekbedrag lager is dan de energierekening. Die energierekening blijft een hekel punt. We wonen nog steeds in ons heerlijk oude grote leefhuis, maar slecht geïsoleerd. Hier hebben we in het verleden al veel aan gedaan, maar eens raakt je buffer op en toen hebben we besloten dat we die weer moesten aanvullen voordat we verder konden gaan met het energiezuiniger maken van het huis. Dubbele beglazing staat nog steeds hoog op ons verlanglijstje bij de ramen van de voorgevel. Ons huis is een gemeentelijk monument en daardoor heeft de aanpassing van de ramen op de begane grond veel voeten in de aarde. De uitstraling moet hetzelfde blijven. De bovenramen zijn van geel bobbelig glas. Bovendien zijn het schuiframen met katrollen en hebben ze inpandige luiken die vanuit de muur ervoor kunnen schuiven. De toekomstige aanpassing ervan moet ons huis energiezuiniger maken en voor mij even belangrijk, geluidsoverlast tegengaan van het voorbij rijdende verkeer. Ons huis staat pal aan de weg en voor mijn hersenen zijn de geluiden van brommers, auto's en vrachtwagens echte stoorzenders. Ik ben wel een vrouw, maar mijn hersenen kunnen niet meerdere geluiden tegelijk verwerken, waardoor ik mijn concentratie verlies met het gene waar ik op dat moment mee bezig ben.

Vorige week hebben we bij de voordeur aan een gordijnrail extra dik gevoerde gordijnen opgehangen. Mooie gordijnen via marktplaats gekocht natuurlijk. Dat scheelt in ieder geval al heel veel tocht door de kieren van de deur en de brievenbus. We hebben er wel eens tochtstrips tussen gehad, maar die lieten  al snel los. Dat waren van die grijze, zelfklevende strips. Heeft iemand een idee of hier alternatieven voor zijn? Ik hoor het graag.

Nog even iets heel anders. Op de scholen van onze kinderen wordt a.s. vrijdag Sinterklaas gevierd. Bij drie van onze kinderen houdt dat in dat er een surprise moet worden gemaakt. Een groot karwei en iets waar mijn kinderen niet op zitten te wachten. Natuurlijk worden alle surprises van restmateriaal gemaakt. Soms ontbreekt wel eens de tijd en zin om verplicht een surprise te maken. Je kunt het natuurlijk niet maken om te zeggen dat je geen surprise maakt. Daarom bewaar ik vaak de mee naar huis gebrachte surprises om ze wat te renoveren en aan te passsen om ze een paar jaar later weer te gebruiken.

brocante opruimen

Inmiddels ben ik al heel lang aan het opruimen. Maar ik merk dat ik steeds verder ga. Zo heb ik een tijd lang brocante spulletjes, denk aan servies en keukenspulletje, emaille etc. verzameld. Hartstikke leuk gezicht, maar ik gebruikte het nooit. Het was echt alleen voor de sier. Wel een heel leuk gezicht hoor in de keuken aan de wildkroon enzo, maar ook echte stofvangers. Het mag dus weg.

 Alles op marktplaats zetten daar heb ik geen zin meer in, dat heb ik ook een beetje afgezworen omdat het me onrustig maakt. Ik wil het wel graag kwijt maar om het nu naar de kringloop te brengen, daar is het toch te waardevol voor. Kan ik er misschien iemand die mijn blog leest, blij mee maken. Ik wil graag ruilen tegen iets anders. Zo wil ons dochtertje heel graag haar babyborn spulletjes uitbreiden en onze oudste dochter kan alles wat met paard te maken heeft gebruiken. Tevens zoeken we nog een treintje voor de duplo rails dat op batterijen rijdt.

traditionele schommel vervangen door boomschommel

Tien jaar lang stond er een vreselijk lelijk bouwwerk in onze tuin. Altijd storend in het zicht.
Het was onze schommel. Een hele grote hoge, met twee schommels, ringen met trapeze, zo'n slingeraapgeval en een glijbaan. Die glijbaan hadden we er een jaar geleden al afgehaald, want daar haalden de kinderen hun billetjes inmiddels aan open. Dit jaar vond ik dat het bouwwerk helemaal moest verdwijnen, maar ja de kinderen vinden er natuurlijk ook wat van. We hebben een alternatief bedacht, de boomschommel
Waarom zijn we daar tien jaar geleden niet opgekomen. Het had ons heel wat ergenis en geld bespaard.
Dit is het nu.

Tussen twee appelbomen hebben we een grote boomstam geplaatst, het bovenste gedeelte van onze oude schommel.

Ze vinden het weer helemaal leuk. De appelbomen dienen tevens als klimrek (klimboom). Iedereen blij nu :)