aannemers en soppen, schuldhulpmaatje en huishoudelijke hulp of niet

De aannemer die de enkele beglazing gaat vervangen voor dubbele met de daarbij behorende werkaamheden zoals de kozijnen vervangen laat steeds op zich wachten. Deze keer hadden we gehoopt een aannemer te vinden die zijn afspraken zou nakomen. Dat zou dan de eerste zijn dien we tegenkomen. Ik wil niet alle aannemers over één kam scheren, maar onze ervaring is dat afspraken wat betreft aanvang nooit worden nageleefd. Soms komen ze wel op de afgesproken dag om ineens weer te verdwijnen voor een zogenaamde spoedklus tussendoor. Gelukkig heb ik een flinke dosis geduld. Maar de geplande voorjaarsschoonmaak loopt zo ook automatisch vertraging op.
Nu staat er een emmer sop te wachten. Ik kan het toch niet eindeloos blijven uitstellen. Zeker met wat zonnige dagen in het verschiet, zal de voldoening groot zijn als ik alle plakkerige vingerafdrukken heb weggepoetst.
De eerste cursusdag van schuldhulpmaatje was pittig. Met verschillende cases en rollenspellen leer je een hoop over jezelf. Die zelfkennis is nodig om te weten wat voor type je bent en hoe je manier van aanpakken is en of dat wel altijd de juiste is. Het mooie van de cursus vond ik dan weer dat iedereen op zijn of haar manier talenten waarover je beschikt kan gebruiken. Zoveel verschillende types schuldhulpmaatjes als hulpvragers. Ik krijg er in ieder geval veel zin in om ook daadwerkelijk aan de slag te gaan.
Omdat ik door de cursus meerdere hele dagen niet bij het thuisfront zal zijn, is organiseren een vereiste om alle dagelijkse bezigheden van de kinderen te kunnen laten doorgaan.Organiseren kan ik aardig, maar dat schoonmaken schiet er gewoon steeds bij in. Soms overweeg ik een hulp in de huishouding te nemen. Het prijskaartje wat eraan hangt vind ik het eigenlijk ook weer niet waard. In ons gezin met dieren is een schoon huis maar voor een uurtje. Het zou me veel rust geven als ik weet dat ik niet meer hoef te soppen. Maar ik ben nogal gesteld op m'n privacy en iemand wekelijks een aantal uur om me heen zonder zelf mee te helpen houdt me nog tegen . Dan zou ik me gewoon op moeten sluiten en aan m'n boek moeten werken. Ja ja, ik schrijf aan een boek. Ik doe er al jaren over, het zal waarschijnlijk ook het enige boek zijn wat ik ooit schrijf, maar ik ga het afmaken en uitgeven. Dat heb ik mezelf beloofd.
Nou m'n gedachten vliegen zo'n beetje alle kanten op tegenwoordig. Weinig rust in m'n hoofd en barstens vol ideetjes. Het beste idee vooralsnog is die emmer met sop niet koud laten worden.

verbazingwekkend en schuldhulpmaatje

Verbazingwekkend is het. Pas waren we op visite bij nieuwe buurtbewoners. Een gezellige avond met aardige mensen die op zo'n eerste kennismaking geen blad voor de mond namen wat betreft de reden dat ze in dit huis waren gaan wonen en hun financiële situatie.
Doordat ze hun vorige huis met verlies hadden verkocht zaten ze nu met een flinke restschuld. In hun huidige huurhuis zijn ze van plan om dit zo snel mogelijk weg te werken en dan een ander huis te kopen waar ze voor lange tijd hopen te wonen. Op zich natuurlijk een nobel streven. Maar als ik dan zie dat er een motor en twee auto's voor de deur staan. Bovendien loopt kid in de laatste mode en ook mevrouw en meneer zien er dagelijks gelikt uit dankzij wekelijkse winkelsessies. Elke week staan er grote bossen bloemen op tafel en toen we op visite kwamen werd ons heerlijke hapjes en het duurste gebak geserveerd. En de patat voor twee personen en één kid word wekelijks bezorgd. Een jong stel met kid dus. Alle twee hbo-geschoold met een goede baan. Zullen ze nu niet in de gaten hebben dat met een beetje aanpassen in levensstijl die restschuld zo weggewerkt is. Maar het draait dus vooral om uiterlijk vertoon. Hoe krom kan het zijn als ze een vrijwel nieuw autostoeltje bij het grof vuil zetten en je weet dat er aan een tweede kindje wordt gewerkt.

 Maar goed, ik wordt niet voor niets schuldhulpmaatje.  Een vrijwilligersfunctie waar ik erg veel zin in heb. Deze maand ga ik drie hele dagen op cursus om de fijne kneepjes te leren. Na jaren in en rond het huis weer een stapje daarbuiten. Ik hoop hiermee een hoop ervaring op te doen om misschien in de toekomst een betaalde baan te kunnen krijgen. Voor mezelf is er niets verplicht. Het komt op m'n pad of niet. Dus geen druk op de ketel. Met die basis wil ik kijken of het er ooit van komt om in de toekomst weer betaald te gaan werken. Ik heb er jaren over gedaan om erachter te komen waar mijn hart ligt. Alhoewel ik in het verleden leuke banen heb gehad, bracht er geen één daarvan echt voldoening. Nu dus eerst vrijwillig aan de slag. Ook dat geeft me wel een goed gevoel. Ik ben niet meer zo van meer gaan verdienen en dan dit of dat gaan doen of iets groots aanschaffen. Nee juist minderen, consuminderen en kleiner. Dat zijn tegenwoordig mijn steekwoorden. Maar ja iedereen denkt daar verschillend over en wie ben ik om te zeggen wat goed is of verkeerd. Daar zal ik als schuldhulpmaatje wel achter gaan komen. Bovendien heeft ieder z'n eigen achtergrond, dus ga ik zonder vooroordelen met deze mensen aan de slag. Schuld door eigen schuld of niet. Alles is met dit werk mogelijk. Mijn taak om mensen  (schuld) bewust te maken en ze er zo snel mogelijk van af te laten komen. En dan nog blijkt één van de twee weer terug te vallen in oude gewoontes volgens de coördinator. Toch heb er zin in!!!!

minder belasting terug en oude hond

Dat was wel even een tegenvaller. Hypotheek steeds verder aan het aflossen betekent natuurlijk ook minder belastingteruggave. Dit jaar fors minder teruggave. Wij doen onze belastingteruggave altijd jaarlijks. Maar goed, in ieder geval toch nog wat terug wat we straks gelijk zetten op de rekening hypotheekaflossing.

Onze hond is bijna twaalf jaar. Ze doet het laatste jaar steeds vreemder. Het is een Drentsche Patrijs. Dat ras is over het algemeen wat nerveus maar ontzettend lief voor kinderen. Ook de reden dat we destijds voor dit ras hebben gekozen. Heel belangrijk met soms het huis vol oppaskindjes. Ze mag bij ons oud worden, en ik zal zo goed mogelijk voor haar zorgen in haar laatste levensjaar of jaren, wie het weet mag het zeggen. Maar ze wordt nu echt wel een blok aan mijn been. Ze kan slecht meer alleen zijn. Haalt alles van het aanrecht. Zelfs volle pakken drinken maakt ze open. Ze doorzeeft ze met haar tanden. Ze plast meerdere malen per dag en nacht in huis. En is steeds na een periode van loopsheid schijnzwanger. Verder loopt ze iedere stap die ik zet achter me aan. Soms denk ik dat ze wat gaat dementeren. Ze is verder nog wel fit. Kan nog goed lopen. Stiekem hoop ik wel eens dat ze 's nachts rustig is ingeslapen als ik 's morgens beneden kom. Wat zullen we een verdriet hebben. Maar zelf een beslissing nemen of het tijd is voor een spuitje vind ik altijd zo moeilijk. Ik heb het nog nooit meegemaakt in de familie- of kennisenkring dat een hond uit zichzelf overleed.
Ik heb met mezelf afgesproken dat er geen nieuwe hond meer komt, mocht onze huidige hond overlijden. Dit heb ik terloops ook al eens tegen de kinderen gezegd. Ik vind het heel leuk en belangrijk dat kinderen met dieren opgroeien.Vooral met overgevoelige kindjes en kindjes met een stempeltje blijk je met dieren veel te kunnen bereiken. Ook ik heb dat gezien. Wat dat betreft heb ik er nooit spijt van gehad dat we haar ooit hebben aangeschaft. Maar het einde tijdperk hond komt in zicht en dat laat ik dan ook verder zo.

hypotheek verder aflossen of niet

Het blijft steeds opnieuw een dilemma. Lossen we onze hypotheek verder af of niet.
We hebben alleen een aflossingsvrije hypotheek. Ons doel was om deze volledig af te lossen binnen een tijdsbestek vanaf nu, zeg maar 10 jaar. We zijn op de goede weg en ik geloof ook dat het gaat lukken. Maar dan toch weer die vraag, is het wel verstandig. Wat betreft rente en het schuldgevoel zeker. Bovendien hebben we elkaar beloofd bij het ooit (of niet) kopen van een ander huis nooit geen hypotheek meer af te sluiten. Ons huis staat niet onder water. We hebben een enorme overwaarde en ja dat geeft een goed gevoel, zeker in deze tijd.

We komen elke maand aardig uit. Alleen de studiekosten van oudste dochter zijn het afgelopen jaar aardig in de papieren gelopen.  De zonnepanelen worden over twee weken op ons dak geplaatst. De besparing in energiekosten gaat ook gelijk naar de rekening aflossing hypotheek. Maar ja, laten we die pot lekker staan of lossen we af. Bij verkoop van ons huis, of het nu binnen vijf jaar is of pas over 15 jaar, komt het lopende hypotheekbedrag gegarandeerd vrij i.v.m. de overwaarde en hebben we zo ie zo geen hypotheekschuld meer. Dus gaan we wat ruimer leven van de hypotheekpot of niet? Dit vraagstuk blijft me de laatste tijd steeds maar bezig houden.

Wat zouden jullie doen?

Goedkoop kinderfeestje en schaatsen pimpen en moestuin

Ik heb altijd voordelig kinderfeestjes gevierd. En dat hoefde echt niet altijd thuis te zijn.
Zo is er bij ons in de omgeving elk jaar een lammetjesdag bij De Schaapskooi in Ottoland.Meestal ergens in de maand maart. Staat vaak aangekondigd in Het Kontakt, editie Alblasserwaard.
Een leuk uitje om naar toe te gaan met kinderen van 3 tot 12 jaar. Het blijft kinderen vertederen om met zo'n lief lammetje te kroelen en ook ik als volwassene blijf het vertederend vinden. Het is een goede mogelijkheid om met het landleven kennis te maken. In een grote schuur en buiten staan heel veel schapen met hun lammetjes. Er is de mogelijkheid om tussen de lammetjes rond te lopen , mee te kroelen, vasthouden en op de foto te gaan. Buiten staan vaak grote balen met kuilgras verpakt waarop de kinderen naar hartelust kunnen spelen, ik bedoel eigenlijk springen.
Verder grote stapels met kloofhout waarop het ook heerlijk klauteren is. Meestal rijdt er nog een paardentram. Dit jaar mocht je voor 1 euro per persoon mee. En ook nog overdekt. Ben je daar na een bepaalde tijd uitgekeken dan is er op honderd meter nog een leuke speeltuin.
In de tuin van de schaapskooi staan picknickbanken waarop je zelf meegebracht lekkers kunt nuttigen. Maar ook zijn er zeer voordelig pannenkoeken te verkrijgen. En voor de lekkere trek tussendoor gratis kaas proeven van geitenmelk gemaakt.
Een heel relaxed kinderfeestje op deze manier.

Afgelopen week ging onze jongste dochter met de schaatsvereniging schaatsen in de schaatshal in Rotterdam. Dit uitje werd georganiseerd omdat er niet op natuurijs geschaatst kon worden dit jaar.
Dus op naar de zolder en alsnog even de schaatsen bekeken. Haar roze schaatsen pasten niet meer. We hadden nog wel zwarte staan, maar die zijn voor jongens toch? Daar wisten we wel raad mee.
Met wat bling bling plaksteentjes erop werden het zowaar dure Schwarovski schaatsen en was dochterlief weer tevreden.

De laatste dagen was het lekker vertoeven in de moestuin. Ook één van onze katten heeft er een lekker plekje gevonden. De bedoeling is dit jaar meer opbrengst uit de moestuin te halen. Ik vind groente behoorlijk prijzig en wat is er nu lekkerder om zo uit eigen tuin te eten. De kinderen hielpen volop mee met voorzaaien. Gisteren nog wat stukjes gespit. Steeds een klein stukje afgewisseld met wat rommelen en zaaien om spierpijn te voorkomen. Het voordeel van nu spitten is dat de grond zo lekker zacht is.

Deze maand wil ik beginnen met een ouderwetse grote schoonmaak. Door wat lichamelijke klachten is alles al een hele periode met de franse slag gedaan. En dat is nu duidelijk te zien, zeker met de stralende zon die in huis schijnt. Bovendien hebben we een oude hond en vier katten. De haren vind ik dan ook overal. En wat dacht je van het stof wat onze oudste dochter meeneemt vanuit de paardenstallen. Nou ja, de viezigheid weegt gelukkig niet op tegen het plezier ervan. Ik hoop er voor de pasen mee klaar te zijn. Dus ik neem de schoonmaakperiode ruim om niet te veel druk op te ketel te plaatsen. Ik wil dan ook echt alle hoekjes, gaatjes, randjes, kastjes en dergelijke meenemen. In de schuur staat al een hoekje vol met spulletjes die we verzamelen voor een kleedjesmarkt of zo. Ik heb al jaren in de planning om naar een vrijmarkt toe te gaan met Koningsdag, maar het komt er door allerlei redenen gewoon niet van. We beginnen kleinschalig met de kleedjesmarkt van de speeltuin, maar mijn ervaring leert, dat de opbrengst daarvan niet zo hoog is. Maar goed, de kids vinden het leuk, dus slepen we de dozen er dit jaar ook maar weer naartoe.

Lelijke zonnepanelen!

Elke keer als ik de afgelopen jaren langs huizen reed met zonnepanelen vond ik het zo'n lelijk gezicht. En die uitstraling is ook eigenlijk het laatste dilemma geweest in de uiteindelijke beslissing. Ja, we nemen de panelen. Ik heb het jaren tegengehouden maar nu er een buitenkans kwam via het werk van manlief ben ik over de streep. Nu komen er 30 panelen op ons dak. Op een gemeentelijk monument, whaaaah, wat lelijk. Gelukkig zie je er vanaf de weg niets van, maar wanneer we in onze landelijke achtertuin staan, zijn we wel degelijk heel demonstratief aanwezig. We hebben een zwart pannendak en de panelen hebben een aluminium omlijsting. We hadden het voor dit "koopje" helaas niet voor het kiezen anders had ik gekozen voor volledig zwarte. Als ik vanuit ons huis naar buiten kijk zie ik er niets van. En onze supergrote en hoge notenboom zal vanuit de tuin gezien het dak ook camoufleren, maar ja, de schoonheidsprijs verdient het nog steeds niet.Op de foto zie je het achteraanzicht met de notenboom nu nog in winterse sferen, maar in het voorjaar al snel helemaal in het blad. Mijn verstand en een visualisatie van een teruglopende energiemeter moeten het deze keer winnen van het mooie. Nu gaan we leuren om elektrische kacheltjes en hopen dat daardoor ook de gasrekening zal dalen. Overigens hadden we afgelopen maand door de zachte winter een behoorlijke meevaller wat betreft de energierekening. En we zijn weer eens overgestapt. Dat blijft toch het voordeligste als je elk jaar overstapt. Voornamelijk door de welkomstpremies via energievergelijkers. En wanneer we nu dus steeds minder zullen verbruiken, dan wordt het nog aantrekkelijker om elke keer de welkomstpremie op te strijken.

Gelijk maar een viertal ramen van dubbelglas laten voorzien. Ook daar geld dat het er wat betreft uitstraling niet mooier op zal worden. We hebben nog ouderwetse schuiframen met een roedeverdeling en inpandige schuifluiken. De uitstraling wil ik hetzelfde houden. Maar HR++ glas, eventueel zelfs geluidsisolerend, zal toch een stuk dikker zijn dan enkel glas, dus een uitdaging voor de timmerman om mijn wensen zoveel mogelijk in te willigen.

Binnen twee maanden zal alles een feit zijn. Dan kunnen we dit jaar optimaal profiteren van de zonopbrengst die toch in het voorjaar en de zomer het hoogste is. Ik krijg ook weer zin in moestuinieren. Met het zonnetje op het kasje en het uitzicht op de weilanden is het goed toeven op de moestuin.

Oude bakkers werkbank en goede pannen.

Ons huis is een voormalige bakkerij. Bij aankoop twaalf jaar geleden was daar niet heel veel meer van te zien. Alleen de oude werkbank waarop het brood werd gekneed stond er nog. Het was een hele grote met handige laden. Wij hebben hem altijd gebruikt als werkbank bij het doe het zelven. Omdat we nog een aardig grote werkbank hebben, mag deze werkbank plaats maken voor lege ruimte. Zo krijgen we gelijk meer bewegingsruimte op de zolder van de garage. Het is een ontzettend zwaar ding en nu we minder hoeven te klussen, is het eigenlijk een grote sta in de weg. Er hangt nog wel een emotionele waarde aan. Mijn vader heeft er in het eerste jaar na aankoop van ons huis menig uurtje aan doorgebracht. Gelukkig hebben we daar nog een foto van. Die staat ook op de printplaat in mijn hoofd geprent. Mijn vader is niet lang na die foto overleden. Maar goed, de werkbank gaat op marktplaats. Ik ben de laatste tijd niet mee zo van marktplaats omdat het me een hoop onrust brengt, maar in het kader van geld bij elkaar sprokkelen voor de zonnepanelen doe ik nu weer extra mijn best wat spullen aan de man te brengen.

Nu even wat heel anders. Vorige week hebben we twee hele grote braadpannen aangeschaft. Na jaren sukkelen met gekochte en gekregen braad- en koekenpannen zijn we tot de conclusie gekomen dat het ons heel veel geld had kunnen besparen als we bij ons samenwonen 26 jaar geleden, gelijk goede pannen hadden gekocht. Maar ja, dat leek toen zo'n enorm aanschafbedrag voor pannen. En trouwens, ik wist toen nog niet eens van het bestaan van hele goede pannen. Ik was van huis uit gewend dat er regelmatig een pan vervangen werd, dus dat leek mij toen ook de normale gang van zaken. Natuurlijk zijn de pannen aangeschaft via marktplaats na grondig vooronderzoek via google. Het zijn pannen geworden van le creuset en fissler. Ze kunnen in de oven en zijn geschikt voor alle warmtebronnen. Zowel braden als bakken gaat ermee voortreffelijk. Ik hoop en verwacht er jaren mee vooruit te kunnen.