kapotte schoenen en tassen

Als verjaardagskado had onze jongste dochter in maart voor haar verjaardag Lelli Kelly schoenen gekregen. Normaal koop ik nooit zulke dure schoenen, maar als verjaardagskado vond ik het een keer prima. Ze was er reuze mee in haar sas. Vanaf maart t/m een paar dagen geleden heeft ze er constant op gelopen. Ik had namelijk alleen dat paar voor haar omdat ik wist dat ze toch geen andere aan wilde. Maar ze zagen er inmiddels echt niet meer uit en zijn in de kliko beland.

Snel een paar andere schoenen gekocht, nu in de opruiming natuurlijk, maar deze exemplaren gingen al na een paar dagen kapot.

Maar om nu weer een paar andere te kopen voor die resterende zomerweken. Dus heb ik ze onder de naaimachine gelegd en nu zijn ze met veel horten en stoten weer in orde. Gelijk maar een uitgescheurde schooltas van de oudste gerepareerd. Maar mijn naaimachientje was niet echt blij met die dikke materialen. Ik denk toch dat ik de volgende keer goed nadenk of het de moeite van het repareren waard was met het risico dat de naaimachine de geest geeft.

We hebben pas een prachtige Laura Ashley stoel gekocht voor 25 euro. Hij was behoorlijk vuil, vooral bij de leuningen waar de handen altijd liggen en bij het hoofdgedeelte. Maar opnieuw stofferen kan nog makkelijk een aantal jaar worden uitgesteld hoor. Wij wachten altijd tot er een paar dagen warm weer wordt voorspelt en slepen de stoel dan naar buiten. Dan wrijf ik de stoel met een doordrenkte lap met schoonmaakmiddel of schoonmaakazijn in en laat dat even intrekken. Dan komt manlief er aan te pas door de gehele stoel met een hogedrukreiniger te bewerken. Daarna is het een kwestie van geduld hebben en de stoel laten drogen maar niet in de felle zon. Zo komt je stoel weer als nieuw te voorschijn.

De scholen zijn bij ons weer begonnen en ik vul dagelijks weer de schooltassen met pakjes drinken en broodtrommels. Ik ben destijds overgestapt van drinkbekers naar pakjes omdat de tassen meerdere malen per week drijfnat thuiskwamen door lekkende bekers.

Toch vind ik met 4 schoolgaande kinderen pakjes wel in de papieren lopen. Nu ben ik nog op zoek naar bekers die beslist niet lekken en waaruit eventueel in etappes kan worden gedronken.

Heeft iemand de gouden tip voor mij?

wat een stilte

Sinds weken heb ik een avondje stilte in huis. Mijn man is met onze zoon naar een wedstrijd van Feyenoord. De twee kleinste zijn vroeg naar bed gegaan en de oudste zit op haar kamer te computeren. Wat een rust zeg. Ik kan daar echt van genieten omdat het zo weinig voorkomt.

Dan krijgt mijn hoofd ook weer wat kans om alles zo op een rijtje te zetten.

Ik krijg steeds meer vrede met het besluit ons huis te koop te zetten. Wat moet het heerlijk zijn om in de nabije toekomst geen hypotheek meer te hebben! Dat hebben we niet bereikt door alleen te klussen en verbouwen, maar zeer zeker ook door te consuminderen. Op allerlei gebied.

Maar toen er gisteren iemand langskwam om al onze computers op te schonen en beveiligen drong het tot me door dat we twee laptops ervan hadden gewonnen. Ook het invullen van slagzinnen heeft ons geen windeieren gelegd. Dat is dus ook een enorme besparing. Een kleine opsomming van wat we de afgelopen jaren aan nuttig materieel hebben gewonnen.

Drie fietsen, een scooter, twee laptops, maar ook heel gewone dingen, zoals een frituurpan, braadpannen, etc. Ik doe voornamelijk mee aan slagzinnen waarmee we echt iets bruikbaars kunnen winnen. We hebben niets aan verre reizen met jonge kinderen die naar school moeten.

Pas nog een slagzin ingestuurd voor een ipad. Die wil onze zoon graag hebben. Dus extra ons best gedaan en nu maar afwachten.

Ik moet zeggen dat er de laatste jaren wel steeds minder acties zijn waarmee je met een slagzin iets kan winnen. Ik doe niet graag mee aan acties waarmee je een code moet intikken. Eigen inbreng vind ik leuker. Dus als er nog iemand een leuke actie weet waarmee je een slagzin of slogan moet verzinnen, laat het me even weten.

Een aantal blogjes geleden, schreef ik over de laatste ronde wat betreft opruimen. Nou ik heb nog ongeveer 5 verhuisdozen staan die naar een andere bestemming gaan. Niet meer op marktplaats, dat geeft zoveel onrust, maar naar goede doelen en verkooppunten waarbij je nog deelt in de opbrengst.

Wat betreft kinderkleding en speelgoed breng ik altijd veel bij Het Hobbelpaardje in Hardinxveld-Giessendam. Maar ik zou ook nog graag een adresje weten waar je bijvoorbeeld brocante, servies, emaille etc. kan brengen en waarbij je dan ook een percentage krijgt van de opbrengst.

Weet iemand zo'n adresje in de Alblasserwaard?

onrust en weer online

We hebben een paar hectische maanden achter de rug. In deze maanden ook veel computerproblemen waardoor ik de fut niet had mijn blog bij te houden.
Maar nu ligt iedereen in z'n mandje en heb ik even rustig de tijd om wat bij te bloggen.Ons doel te bereiken ooit kleiner te gaan wonen en geen hypotheek meer te hebben, komt nu een klein stapje dichterbij. De knoop is doorgehakt. We gaan ons huis te koop zetten.
Dat vind ik best even slikken. We hebben er 10 jaar aan gewerkt en nu is het eindelijk klaar en helemaal in mijn stijl. Maar ik wil af van het steeds mooier en meer en wil tevreden kunnen zijn met minder. Dus ook een minder groot huis en minder mooi. Maar dat hoeft niet minder gezellig te zijn. Gezelligheid wil ik niet aan materialistische dingen koppelen. Toch blijft het een strijd. Iedereen zegt, je bent gek, je gaat toch niet weg. Alle jaren voor niets hard gewerkt. Maar wij zien het anders. We hebben jaren hard gewerkt om door middel van een ander huis te kopen juist helemaal hypotheek vrij te kunnen gaan leven. Verstandig of niet wat betreft de belasting maakt ons niet uit. Het geeft vrijheid in je hoofd. Niet afhankelijk te hoeven zijn van banken en verzekeraars. Deze maand gaat het officieel in de verkoop via een makelaar.
We nemen geen risico's. Eerst ons huis verkopen en dan pas een ander terugkopen.
Ik vind het wel vervelend voor de kinderen. Om ze in de toekomst uit hun vertrouwde omgeving te halen. Dat gevoel blijft wel een beetje knagen.

Vorige week zijn we van vakantie terugekomen. Even lekker een weekje eruit geweest.
Spanje was onze bestemming. Met vluchtvertraging op de heenreis. Verschrikkelijk was dat.
Maar nu zijn we erop gewezen dat we de vluchtvertraging kunnen claimen. Dus heb ik net alles in gang gezet en wordt de claim in behandeling genomen. Krijgen we misschien nog een leuk centje terug.

Ik had nog veel meer willen bloggen maar één van de kinderen is wakker geworden en dus moet ik snel even naar boven. Ik hoop later in de week meer te berichten.

kledingpakket en gratis tijdschriften

Bedankt voor jullie reacties n.a.v. mijn vorige blogje. Ik hou vol en voel dat het langzaam steeds beter gaat. Tegenwoordig jog ik met blote voeten in mijn schoenen, dan worden mijn voeten niet zo warm. Het lijkt me heerlijk om het hardlopen zo op te bouwen dat ik van de zomer, nu over 8 weken, tijdens onze vakantie een paar kilometer langs het strand kan hardlopen.

Een poosjes geleden blogde ik over onze kapotte koelkast. We hebben er een aantal weken over nagedacht en zijn tot de conclusie gekomen dat we geen nieuwe mega grote nostalgische koelkast meer kopen, maar ook niet helemaal zonder kunnen. Aankomend weekend is er bij ons in de buurt een verkoop van nieuwe schademodellen en dan kopen we een tafelmodelletje dat we achter een nostalgisch gordijntje kunnen zetten. Veel goedkoper in energieverbruik, dus ik hoop dat we dat op de jaarrekening terug kunnen zien.

Afgezien van een abbonnement op de donald duck, zijn we verder nergens lid van wat betreft tijdschriften. Toch vind ik het leuk om regelmatig wat zinnigs te lezen.

Je kunt gratis lid worden van Sam Sam, een blad voor kinderen dat maandelijks verschijnt met leuke verhalen over kinderen in andere landen. Dan is de Lego Club Magazine ook een leuk blad voor kinderen die van lego houden. Heb je kinderen die van techniek of knutselen houden in de leeftijd van 10 tot 15 jaar, dan is het blad You Tech Magazine erg leuk, verschijnt 4 maar per jaar. Ook dit is gratis, alleen even registeren op de website.

De IS Magazine lees ik ook graag, veel over duurzaam leven, ontwikkelingswerk en meer.

Dan nog even wat heel anders. Ik heb een doos met kleding staan voor een meisje, maat 98/104.

Geschikt voor een meisje van 4 jaar. Het is alleen maar merkkleding. Zoals 3 winterjassen, o.a. van Villa Happ, Mini stars en Project. Verder een aantal blouses, shirst, broeken, en truitjes.

Merken o.a. Bijenkorf, Donaldson, Mc Gregor, Scapa, Carbone, Villa Happ, Esprit. Totaal 20 stuks. Met deze set ben je helemaal klaar voor de winter.

Ik ga het a.s. weekend op marktplaats zetten maar wilde mijn bloglezers eerst de mogelijkheid geven om een bod te doen. Dus ben je geïnteresseerd, laat een reactie achter.

Gisteren heb ik met twee kinderen een dagje puzzels en spelletjes uitgezocht en compleet gemaakt. Doosjes, voornamelijk hoekjes ervan, geplakt en weggedaan wat niet meer compleet was. Zo zijn we een hele ochtend zoet geweest en is nu de spelletjeskast weer overzichtelijk.

Ze vonden het een leuk karweitje. Hebben zelfs meegeholpen met hoekjes plakken. Je kunt dingen zelf repareren niet vroeg genoeg bijbrengen.

voldoening van weggeven en werken aan mezelf

Vorige week heb ik de kast van onze jongste dochter eens goed onderhanden genomen.

Alles ligt weer netjes op stapeltjes en het speelgoed is weer gesorteerd.

De stapel boeken heb ik gehalveerd. Hierdoor had ik een hele boodschappen tas vol met boeken die nog prima een ronde mee konden, maar waar wij gewoon niet meer in lezen.

Ik had ze natuurlijk op marktplaats kunnen zetten of op bol.com maar dat vind ik met boeken een ongelooflijk groot werk en uiteindelijk verkoop je misschien een paar boeken voor een minimaal bedrag. Ik had besloten ze aan de schoolbibliotheek te schenken. Dus met een loodzware tas naar school en de boeken afgegeven. Ik vind soms iets weggeven wat je misschien ook had kunnen verkopen, erg veel voldoening geven. Ik krijg zelf regelmatig een tas met kleding en vind het altijd een feestje om te kijken wat er in zit.

Even iets heel anders. De laatste tijd, eigenlijk al een hele periode, lopen we eigenlijk een beetje op ons tandvlees. We hebben 4 schatten van kinderen, maar het zijn 4 intensieve altijd bezige en ondernemende kinderen. Daarbij zijn we na 10 jaar verbouwen aan het afrondingsjaar begonnen.

Het moet onderhand maar eens klaar zijn. Je kunt wel bezig blijven, maar een keer tevreden zijn is ook niet verkeerd.

We krijgen allerlei klachten die volgens mij met stress en te zware arbeid te maken hebben. We doen bijna alles zelf. Vorig jaar was eigenlijk al het einde in zicht wat betreft de verbouwing, maar toen hebben we brand gehad en moest er heel veel weer opnieuw worden aangepakt terwijl we nog niet eens klaar waren.

Ik ben begonnen met hardlopen. Volgens kennissen de natuurlijk depressiva. Ik ben inmiddels 3 weken bezig en loop gemiddel 3 x in de week. Ben begonnen met het hardloopschema van de hartstichting. Maar ik vind het ongelooflijk zwaar. Ik was al soort van uitgeput en dan je ertoe zetten om te gaan hardlopen vind ik echt elke keer weer een opgaaf. Toegegeven, erna voel je je inderdaad een stuk beter en in plaats van doodmoe krijg ik dan zelfs weer energie.

Bovendien wil ik er 10 kilo afhebben die ik er door ongezond eetgedrag heb aangekregen.

Ik ben een echte emotie-eter en wanneer er stress is, eet ik zo een zak chocolade-eitjes op.

Maar na 3 weken rennen is er niets af, zelfs een aantal onsjes bij, terwijl ik ook echt om mijn eten heb gelet. Moeilijk hoor om dan vol te blijven houden. Heeft iemand hier ervaring mee.

kip in laten slapen

We hebben het besluit genomen. Onze Brahma kip van minstens 10 jaar oud krijgt een waardig einde. Drie weken geleden werd ze broeds. We hebben zelf geen haan en hebben toen wat bebroede eieren gehaald en deze onder haar gelegd. Onze oudste zoon en zijn vriendje vonden het helemaal geweldig. Over 3 weken zouden er kuikentjes komen. Maar na twee weken ging het met kippie steeds minder goed. Ze viel allemaal naar voren en leunde dan op haar koppie.

Een akelig gezicht. Manlief heeft haar onderzocht en toen zat er een groot gezwel bij haar poot.

We hoopten dat ze het nog een week zou volhouden zodat de eitjes nog uit konden komen.

Maar helaas. Ze ging steeds van de eieren af. Het is een taaie. Ze eet en drinkt nog wel, maar lopen gaat haast niet meer. Eigenlijk hoopten we dat als we 's morgens in het kippenhok zouden komen, ze was ingeslapen. Maar nee hoor, ze eet en drinkt nog en heeft gewoon een rollatertje nodig. Jammer dat die voor kippen niet bestaan. Dus gisterenavond hebben we besloten dat we kippie zelf maar om het leven moeten brengen. Allerlei gruwelverhalen zijn gepasseerd, van nek omdraaien tot verdrinken en kop afhakken. Ons excuus was dat je op zondag geen kip vermoord en toen zijn we gaan slapen. Ik was er met mijn gedachten constant mee bezig. Vanmorgen liepen de kinderen gelijk naar de kip om te kijken hoe het met haar was. We hebben ze nog wat brood gegeven. Uiteindelijk heb ik besloten dat ze gewoon in mag slapen met behulp van een spuitje van de dierenarts. Ze heeft ons jaren trouwe dienst bewezen. De paarden en de hond moeten toch geënt worden, dus dan zijn de kosten van het spuitje voor de kip niet echt het probleem.

Zo kan ik er vrede mee hebben.

Dan doe ik bij deze graag een oproepje voor een broedmachine. Onze zoon wil graag een broedmachine hebben. Heeft iemand er nog een staan waar niets meer mee wordt gedaan en woont diegene in de Alblasserwaard, dan hoor ik het graag.

sport en bijkomende kosten

Ons zoontje heeft een aantal jaar op voetbal gezeten. Hartstikke leuk om hem elke week bezig te zien. Nu heeft hij er zelf voor gekozen om er een jaar vanaf te gaan. Hij vind trainen (2 x in de week) een ramp. De wedstrijden vond hij wel leuk en ook de toernooitjes, maar als je niet genoeg traint zitten daar in deze huidige tijd consequenties aan vast wat betreft de opstelling.

Op zich vind ik het jammer, hij kan altijd lekker zijn energie kwijt, aan de andere kant geeft het ons wat meer lucht in de weekplanning.

Dan bespaart het ons nog heel wat kosten. Want van de bijkomende kosten ben ik toch wel geschrokken. Het lidmaatschap was 7,50 per maand. Best redelijk. Maar dan heb je nog het brengen naar de trainingen, dus benzinekosten. Ook het rijden naar de wedstrijden, soms behoorlijk ver weg kon in de papieren lopen. En dan niet te vergeten de rondjes in de kantine. Ikzelf neem nooit wat te drinken in de kantine, maar voel me dan wel een buitenstaander, want iedereen gaat voor de wedstrijd de kantine in, tijdens de rust en dan na de wedstrijd. Om beurten wordt dan een rondje gegeven. Natuurlijk geef ik ook regelmatig een rondje. Maar per rondje red ik het niet meer onder de 12 euro!!!! Ik ben nog niet genoeg consuminderaar om zonder schuldgevoel nooit een rondje te geven.

Dan nog de afscheidkadootjes aan het eind van het seizoen voor de trainer en de leider.

Schoenen en scheenbeschermers koop ik altijd tweedehands of zijn leuke verjaardagkado's om aan opa en oma te vragen. Ook wordt er verwacht dat je trakteert in de kleedkamer als je jarig bent geweest.

Via toerbeurt krijgen we de was van het team mee naar huis en echt dat red je niet vaak met 1 wastrommel en al helemaal niet met een 40 graden was.

Als ik alles zo eens bij elkaar optel loopt het op tot een aardig bedrag.

Per seizoen 10 rondjes van 12 euro is 120 euro!

bezinekosten per seizoen ongeveer 60 euro.

De afscheidkadootjes rond de 5 euro.

Traktaties voor het team 5 euro.

Wassen van de kleding 5 euro.

Het lidmaatschap 12 x 7,50 is 90 euro.

Deelname aan festiviteiten rond de club 5 euro.

Schoenen en kleding 15 euro.

Bij elkaar opgeteld kom ik dan op 305 euro!!!!

Fors bedrag en dan ben ik met sommige berekeningen nog aan de lage kant gaan zitten.

Het is geen reden om hem niet op de voetbal te laten zitten. Maar ik begrijp nu wel dat veel van de kinderen van ouders met een minimum inkomen zelfs hun kind niet meer in clubverband kunnen laten voetballen. Dan wordt het lidmaatschap meestal wel vergoed door de gemeente, maar het zijn juist de bijkomende kosten die het zo duur maken.